۳ خط قرمز رأی‌دهندگان آمریکا؛ هشداری برای واشنگتن

رای‌دهندگان با تنبیه صاحبان قدرت، مخالفت خود را با گرانی، جنگ، فساد و نادیده‌گرفتن خواسته‌های روزمره نشان دادند. به گزارش زومان، جیم وندهای، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار رسانه آمریکایی آکسیوس، و مایک آلن، هم‌بنیان‌گذار و سردبیر اجرایی این رسانه، تحلیلی مشترک برای آکسیوس نوشته‌اند و انتخابات اخیر آمریکا را بررسی کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند رای‌دهندگان آمریکایی سه‌شنبه پیامی بی‌ابهام فرستادند و گفتند سر ما را شیره نمالید. سیاست‌مداران نباید وعده‌ی کاهش قیمت‌ها و پایان‌دادن به جنگ‌ها و فساد را بدهند و سپس درست خلاف وعده‌هایشان عمل کنند. از نگاه نویسندگان، پیام انتخابات به همین سادگی بود. واکنش اخیر تفاوت زیادی با زمانی نداشت که آمریکایی‌ها از دموکرات‌ها خواستند درباره‌ی وضعیت سلامت جو بایدن، و رفتارهای اجتماعی مورد انتظارشان فریب‌کاری نکنند. بیشتر آمریکایی‌ها در اغلب مواقع بر سر عمده‌ی مسائل توافقی کلی دارند. آنان سیاست‌مدارانی کارآمد می‌خواهند که بر موضوعات اثرگذار بر زندگی‌شان تمرکز کنند. با این‌ حال، تقریبا هر دو سال یک‌بار احساس می‌کنند حزب حاکم از تحقق چنین خواسته‌ای بازمانده و در نتیجه مقام‌های مستقر را پای صندوق رای تنبیه می‌کنند. سیاست‌مداران و شماری از روزنامه‌نگاران معمولا با مردم آمریکا چنان رفتار می‌کنند که گویی ساده‌لوح‌اند و اتفاقات پیش چشمشان را درک نمی‌کنند. انتخابات میان‌دوره‌ای سه‌شنبه که به باور نویسندگان به‌عنوان بازتنظیمی برای دموکراسی در ابعاد رسوایی واترگیت در تاریخ ماندگار خواهد شد، نشان داد رای‌دهندگان اوضاع را زیر نظر داشتند و سرانجام به نقطه‌ی جوش رسیدند. مردم نیز نگرانی‌های خود را پنهان نکرده بودند و نظرسنجی‌ها پیوسته نشان می‌داد تورم فزاینده، ناامنی شغلی، پایان جنگ و توقف فساد افسارگسیخته دغدغه‌های اصلی آنان به‌شمار می‌رود. نتیجه‌ی انتخابات، رد زیاده‌روی، بی‌کفایتی و فساد بود. مردم شاید مقدار اندکی از چنین رفتارهایی را تحمل کنند، اما سرانجام در برابرشان می‌ایستند. در دوره‌ای که اعتماد عمومی به نهادها پیوسته کاهش می‌یابد، نهادهای آمریکا پابرجا ماندند. دادگاه‌ها افراط قوه‌ی مجریه را مهار کردند، مطبوعات به کارشان ادامه دادند و رای‌دهندگان نیز وظیفه‌ی خود را انجام دادند. با وجود تمام نگرانی‌ها درباره‌ی فروپاشی آمریکا، کم‌رنگ‌شدن دموکراسی یا فرسایش انتخابات، سازوکار سیاسی کار کرد. نباید فراموش کرد که بیشتر آمریکایی‌ها عادی و تاب‌آورند. نویسندگان باور دارند چنین نتیجه‌ای شایسته‌ی جشن‌گرفتن است و آمریکا با وجود همه‌ی مشکلات همچنان کار می‌کند. وندهای و آلن می‌گویند سال‌هاست قدرت آمریکای عادی را یادآوری می‌کنند. اکثریت بزرگی از مردم، آنان داوطلب می‌شوند، به فعالیت‌های خیرخواهانه کمک می‌کنند و هنگام گرفتاری به یاری دیگران می‌آیند. مردم عادی خوب، منصف و باهوش‌اند. مفهوم آمریکای عادی در چنین ویژگی‌هایی خلاصه می‌شود. به باور نویسندگان، همین آمریکایی‌های عادی، می‌خواستند کسب‌وکارشان به‌ دلیل جنگی انتخابی که مدام طولانی‌تر می‌شود فروبپاشد. رای‌دهندگان نمی‌خواستند خانواده و دوستان رئیس‌جمهور ثروتمند شوند، در حالی‌ که آمریکای عادی برای نفس‌کشیدن تقلا می‌کند. دموکرات‌ها اکنون با وسوسه و فشار برای زیاده‌روی روبه‌رو خواهند شد. اگر آنان مانند جمهوری‌خواهان برد انتخاباتی خود را بیش از اندازه تفسیر کنند، طبق الگویی تکراری تنبیه خواهند شد. نویسندگان توصیه می‌کنند هر دو حزب در صورت برخورد هوشمندانه، تحولات تگزاس را زیر نظر بگیرند. ایالتی قرمز (جمهوری‌خواه) که نفوذناپذیر به نظر می‌رسید، یکسره آبی (دموکرات) شد. آمریکا همچنان کشوری با تقسیم سیاسی ۵۰-۵۰ باقی مانده، هرچند هر حزب و هر قدرتی این واقعیت ساده‌ را نادیده می‌گیرد. آمریکایی‌های عادی بار دیگر سخن گفتند. پیام نهایی آنان هشدار می‌دهد که سیاست‌مداران با نادیده‌گرفتن مردم یا فریب‌دادنشان، آینده‌ی سیاسی خود را به خطر می‌اندازند. نظر شما درباره‌ی پیام رای‌دهندگان آمریکایی و پیامدهای تغییر سیاسی تگزاس چیست؟