از داغ زلزله طبس تا میدان شهادت؛ روایت زندگی شهید قاضی‌زاده

فرزند شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده، با اشاره به زندگی پرفرازونشیب پدرش از روزهای مبارزه با رژیم پهلوی و حضور در حوادث پس از انقلاب تا خدمت در کمیته انقلاب اسلامی و حضور در جبهه‌های دفاع مقدس، گفت: پدرم در جریان زلزله سال ۱۳۵۷ طبس مادر، دو برادر و شماری از بستگانش را از دست داد، اما این داغ بزرگ او را از مسیر خدمت بازنداشت و سرانجام با روحیه‌ای شهادت‌طلبانه راهی جبهه شد و در عملیات والفجر ۸ در منطقه فاو به شهادت رسید. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- نام شهدا تنها در قاب عکس‌ها، سنگ مزارها و صفحات کتاب‌های تاریخ باقی نمی‌ماند؛ برخی نام‌ها در دل خانواده‌ها و نسل‌هایی که پس از شهادت عزیزانشان ادامه‌دهنده راه آنان بوده‌اند، زنده می‌ماند. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده یکی از مردانی است که زندگی خود را در مسیر دفاع از ارزش‌ها، امنیت مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی سپری کرد و سرانجام در میدان دفاع، جان خود را تقدیم کرد. شهید قاضی‌زاده از اهالی طبس و از نیروهایی بود که در سال‌های پرتلاطم پیش از انقلاب و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه‌های مختلف حضور داشت. او که از دوران جوانی روحیه‌ای انقلابی و مسئولیت‌پذیر داشت، در جریان حوادث انقلاب فعالیت کرد و پس از آن نیز در کمیته انقلاب اسلامی به خدمت پرداخت. حضور در عرصه‌های مختلف اجتماعی و امنیتی، تنها بخشی از زندگی این شهید بود. زلزله سال ۱۳۵۷ طبس نیز یکی از تلخ‌ترین فصل‌های زندگی او به شمار می‌رود؛ حادثه‌ای که طی آن مادر، دو برادر و شماری دیگر از بستگانش را از دست داد، اما این مصیبت نیز مانع از ادامه مسیر خدمت و مسئولیت‌پذیری او نشد. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در ادامه راه، با احساس مسئولیت و روحیه شهادت‌طلبی راهی جبهه‌های دفاع مقدس شد و سرانجام در عملیات والفجر ۸ و در منطقه فاو، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید؛ شهادتی که اگرچه فرزند خردسالش را تنها در حدود دو ماهگی با داغ پدر مواجه کرد، اما نام و یاد او را برای همیشه در زندگی خانواده ماندگار ساخت. محمدصادق قاضی‌زاده، فرزند شهید، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از پدری سخن می‌گوید که فرصت چندانی برای شناخت مستقیم او نداشته است، اما روایت اطرافیان و همرزمان، تصویری روشن از شخصیت این شهید در ذهنش ساخته است؛ مردی خوش‌اخلاق، با روحیه، دارای صدای خوش و اهل مسجد و مراسم مذهبی که در کنار مسئولیت‌های اجتماعی و انقلابی، در مراسم‌ها به عنوان مداح و مؤذن نیز فعالیت می‌کرد. شهید قاضی‌زاده؛ مردی خوش‌اخلاق با روحیه‌ای انقلابی محمدصادق قاضی‌زاده در معرفی خود می‌گوید: محمدصادق قاضی‌زاده هستم، فرزند شهید بزرگوار حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده که در عملیات والفجر ۸ در منطقه فاو، در اسفندماه سال ۱۳۶۵ به فیض عظیم شهادت نائل شدند. او درباره ویژگی‌های اخلاقی پدرش ادامه می‌دهد: بنده در زمان شهادت پدرم حدود دو ماه سن داشتم و به همین دلیل چیزی از ایشان به یاد ندارم، اما اطرافیان و همرزمانشان ایشان را فردی خوش‌اخلاق، با روحیه و دارای صدای خوش معرفی می‌کنند. به گفته فرزند شهید، پدرش در کنار فعالیت‌های انقلابی و اجتماعی، ارتباط نزدیکی با فضای مذهبی داشت و در مراسم‌های مختلف به عنوان مداح و مؤذن فعالیت می‌کرد. فرزند شهید قاضی‌زاده درباره خاطرات شخصی از پدرش نیز می‌گوید: با توجه به سن کمی که داشتم، خاطره‌ای از ایشان ندارم. با این حال، نبود خاطره مستقیم از پدر باعث نشده است تصویر او در ذهن فرزندش کمرنگ شود؛ چراکه روایت‌های خانواده، اطرافیان و همرزمان، سال‌هاست جای خالی خاطرات شخصی را برای او پر کرده‌اند. از مبارزه با رژیم پهلوی تا خدمت در کمیته انقلاب اسلامی شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در سال ۱۳۳۵ در خانواده‌ای مذهبی و متدین در طبس متولد شد. او فرزند هفتم خانواده بود و پس از پایان دوره ابتدایی، ادامه تحصیل را رها کرد. سال‌های جوانی او همزمان با اوج‌گیری مبارزات مردم علیه رژیم پهلوی بود و شهید قاضی‌زاده نیز به صورت فعال در مسیر مبارزه با رژیم پهلوی حضور داشت. در سال ۱۳۵۳ به خدمت سربازی اعزام شد و پس از آن، با پیروزی انقلاب اسلامی، مسیر خدمت و مسئولیت اجتماعی خود را ادامه داد. زلزله ویرانگر سال ۱۳۵۷ طبس یکی از مهم‌ترین حوادث زندگی او بود. در این حادثه، شهید قاضی‌زاده مادر، دو برادر و شماری از بستگان خود را از دست داد. با وجود این داغ سنگین، مسیر زندگی او متوقف نشد و پس از مدتی به استخدام کمیته انقلاب اسلامی درآمد. فرزند شهید درباره این بخش از زندگی پدرش می‌گوید: واقعاً باعث افتخار من است که ایشان از همان ابتدا با ورود به کمیته انقلاب اسلامی و همچنین در زمان زلزله سال ۵۷ طبس، به عنوان یکی از نیروهای جان‌برکف و مدافع امنیت فعالیت می‌کردند و همیشه در شهر از ایشان به نیکی یاد می‌شود. حضور در کمیته انقلاب اسلامی، خدمت به مردم و مقابله با آسیب‌های اجتماعی از جمله مبارزه با فساد، فحشا و قاچاق مواد مخدر، بخش دیگری از کارنامه شهید قاضی‌زاده بود؛ مسیری که نشان می‌دهد برای او خدمت تنها به حضور در میدان جنگ محدود نبود و پیش از اعزام به جبهه نیز خود را در برابر جامعه و مردم مسئول می‌دانست. شهادت پدر؛ میراثی که مسیر زندگی خانواده را تغییر داد شهادت یک عضو خانواده، به ویژه پدر، اتفاقی است که می‌تواند مسیر زندگی یک خانواده را برای همیشه تغییر دهد. محمدصادق قاضی‌زاده نیز معتقد است شهادت پدرش تأثیر عمیقی بر زندگی خانواده داشته است. او در این‌باره می‌گوید: قطعا شهادت هر فرد بر زندگی آن خانواده تأثیرات بسزایی دارد؛ از طرز زندگی گرفته تا فعالیت خانواده در سطح جامعه و الگو بودن خانواده شهید در سطح جامعه. فرزند شهید با اشاره به جایگاه خانواده‌های شهدا در جامعه اضافه می‌کند: الحمدلله نگاه جامعه به خانواده‌های شهدا و مخصوصاً در این برهه زمانی، یک نگاه ویژه است. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۱۳۶۵ در منطقه فاو بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. فرزندش در آن زمان تنها حدود دو ماه داشت و طبیعی است که خاطره‌ای از چهره، صدای پدر یا لحظات حضور او در ذهن نداشته باشد، اما آنچه امروز برای او باقی مانده، مجموعه‌ای از روایت‌ها، خاطرات اطرافیان و میراثی معنوی است که پدر برای خانواده به جا گذاشته است. محمدصادق قاضی‌زاده می‌گوید همین نسبت و پیوند با یک شهید، برای او مسئولیت‌آور است و ادامه می‌دهد: همین که یک فرزند شهید هستم، می‌طلبد که چه در تحصیل و چه در زندگی با انگیزه و تلاش مضاعف فعالیت کنم. او تحصیل، دانش‌افزایی و داشتن یک زندگی شایسته را راهی برای ادامه مسیر پدر می‌داند و می‌گوید: با تحصیل خوب و دانش‌افزایی و همچنین زندگی خوب و مورد پسند شهدا، باعث افتخارات بیشتر برای شهدا باشم. اخلاص شهدا؛ راز ماندگاری نام مردان میدان نام شهدا پس از گذشت سال‌ها همچنان در میان مردم زنده است و فرزند شهید قاضی‌زاده، اخلاص را یکی از مهم‌ترین عوامل ماندگاری نام شهدا می‌داند. او در این‌باره اظهار می‌کند: قطعاً اخلاصی که شهدای ما چه در زمان جنگ تحمیلی و چه در حال حاضر و جنگ رمضان داشتند، دلیلی قاطع بر ماندگاری نام شهداست. به گفته وی، عملکرد مثبت شهدا در جامعه و تأثیری که بر نسل‌های مختلف گذاشته‌اند نیز از دیگر عوامل ماندگاری یاد و نام آنان است. محمدصادق قاضی‌زاده معتقد است جوانان امروز می‌توانند از زندگی شهدا درس‌های مختلفی بگیرند؛ درس‌هایی که تنها به میدان جنگ محدود نمی‌شود و در زندگی اجتماعی و فردی نیز کاربرد دارد. او از «رشادت»، «آزادگی»، «استقامت در برابر ظلم و تجاوز بیگانگان» و «نترسیدن از هجمه‌های پوچ و توخالی دشمن» به عنوان نمونه‌هایی از درس‌های شهدا برای نسل جوان یاد می‌کند. این نگاه نشان می‌دهد که برای فرزند شهید، یاد پدر تنها یک خاطره خانوادگی نیست؛ بلکه الگویی برای انتخاب مسیر زندگی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی است. «اگر امروز پدرم کنارم بود، باز هم به او افتخار می‌کردم» شاید یکی از دشوارترین پرسش‌ها برای فرزند شهیدی که پدرش را در کودکی از دست داده، این باشد که اگر امروز پدر در کنار او بود، چه حرفی برای گفتن داشت. محمدصادق قاضی‌زاده با اشاره به اعتقاد خود به زنده بودن شهدا می‌گوید: خوب بودن پدر در کنار هر فرزندی یکی از بهترین پشتوانه‌های آن فرد برای ادامه زندگی است؛ اما اگر امروز کنار من بودند ـ که البته قطعاً هستند و طبق آیه قرآن شهدا زنده هستند ـ باز هم در هر شغلی که بودند به ایشان افتخار می‌کردم و از ایشان می‌خواستم در تمام مراحل زندگی پشتوانه محکم برای بنده باشند. او همچنین درباره نحوه قدردانی از خانواده‌های شهدا تأکید می‌کند که خانواده شهدا خود را طلبکار جامعه نمی‌دانند و می‌گوید: خانواده‌های شهدا قدردانی نیاز ندارند. خانواده شهدا دینشان را به انقلاب ادا کرده‌اند. فرزند شهید در ادامه خطاب به مسئولان می‌گوید: خواسته ما از مسئولان نظام در هر منصبی که هستند این است که لطفاً پا روی خون شهدا نگذارند و میز و منصب، آنها را از راه شهدا غافل نکند. وی در ادامه با اشاره به اهمیت عمل به ارزش‌هایی که شهدا برای آن جان خود را فدا کردند، تأکید می‌کند که مسئولیت مسئولان تنها در حفظ نام شهدا خلاصه نمی‌شود، بلکه باید در عمل نیز مسیر ارزش‌های مورد تأکید شهدا دنبال شود. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده پس از سال‌ها خدمت، مبارزه و حضور در عرصه‌های مختلف، سرانجام در منطقه فاو به شهادت رسید؛ اما روایت زندگی او امروز از زبان فرزندی که خود تنها دو ماه از عمرش را در کنار پدر سپری کرده بود، ادامه پیدا می‌کند. این روایت نشان می‌دهد که شهادت پایان یک زندگی نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز راهی تازه برای خانواده‌ای باشد که سال‌ها پس از آن، نام و آرمان عزیز از دست‌رفته خود را با تلاش، تحصیل، مسئولیت‌پذیری و خدمت زنده نگه می‌دارد. نام شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در حافظه مردم طبس و در میان خانواده و همرزمانش باقی مانده است؛ مردی که از روزهای مبارزه با رژیم پهلوی تا خدمت در کمیته انقلاب اسلامی و از دفاع از امنیت مردم تا حضور در جبهه‌های دفاع مقدس، مسیر زندگی خود را با مسئولیت‌پذیری طی کرد و سرانجام در ۱۸ اسفندماه ۱۳۶۵ در منطقه فاو، با اصابت ترکش به شهادت رسید. امروز، فرزند او با وجود آنکه تصویر مستقیمی از پدر در ذهن ندارد، خود را وامدار راه او می‌داند؛ راهی که در نگاه او با مفاهیمی چون رشادت، آزادگی، استقامت، مسئولیت‌پذیری و ایستادگی در برابر ظلم معنا پیدا می‌کند. خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- نام شهدا تنها در قاب عکس‌ها، سنگ مزارها و صفحات کتاب‌های تاریخ باقی نمی‌ماند؛ برخی نام‌ها در دل خانواده‌ها و نسل‌هایی که پس از شهادت عزیزانشان ادامه‌دهنده راه آنان بوده‌اند، زنده می‌ماند. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده یکی از مردانی است که زندگی خود را در مسیر دفاع از ارزش‌ها، امنیت مردم و آرمان‌های انقلاب اسلامی سپری کرد و سرانجام در میدان دفاع، جان خود را تقدیم کرد. شهید قاضی‌زاده از اهالی طبس و از نیروهایی بود که در سال‌های پرتلاطم پیش از انقلاب و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه‌های مختلف حضور داشت. او که از دوران جوانی روحیه‌ای انقلابی و مسئولیت‌پذیر داشت، در جریان حوادث انقلاب فعالیت کرد و پس از آن نیز در کمیته انقلاب اسلامی به خدمت پرداخت. حضور در عرصه‌های مختلف اجتماعی و امنیتی، تنها بخشی از زندگی این شهید بود. زلزله سال ۱۳۵۷ طبس نیز یکی از تلخ‌ترین فصل‌های زندگی او به شمار می‌رود؛ حادثه‌ای که طی آن مادر، دو برادر و شماری دیگر از بستگانش را از دست داد، اما این مصیبت نیز مانع از ادامه مسیر خدمت و مسئولیت‌پذیری او نشد. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در ادامه راه، با احساس مسئولیت و روحیه شهادت‌طلبی راهی جبهه‌های دفاع مقدس شد و سرانجام در عملیات والفجر ۸ و در منطقه فاو، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید؛ شهادتی که اگرچه فرزند خردسالش را تنها در حدود دو ماهگی با داغ پدر مواجه کرد، اما نام و یاد او را برای همیشه در زندگی خانواده ماندگار ساخت. محمدصادق قاضی‌زاده، فرزند شهید، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از پدری سخن می‌گوید که فرصت چندانی برای شناخت مستقیم او نداشته است، اما روایت اطرافیان و همرزمان، تصویری روشن از شخصیت این شهید در ذهنش ساخته است؛ مردی خوش‌اخلاق، با روحیه، دارای صدای خوش و اهل مسجد و مراسم مذهبی که در کنار مسئولیت‌های اجتماعی و انقلابی، در مراسم‌ها به عنوان مداح و مؤذن نیز فعالیت می‌کرد. شهید قاضی‌زاده؛ مردی خوش‌اخلاق با روحیه‌ای انقلابی محمدصادق قاضی‌زاده در معرفی خود می‌گوید: محمدصادق قاضی‌زاده هستم، فرزند شهید بزرگوار حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده که در عملیات والفجر ۸ در منطقه فاو، در اسفندماه سال ۱۳۶۵ به فیض عظیم شهادت نائل شدند. او درباره ویژگی‌های اخلاقی پدرش ادامه می‌دهد: بنده در زمان شهادت پدرم حدود دو ماه سن داشتم و به همین دلیل چیزی از ایشان به یاد ندارم، اما اطرافیان و همرزمانشان ایشان را فردی خوش‌اخلاق، با روحیه و دارای صدای خوش معرفی می‌کنند. به گفته فرزند شهید، پدرش در کنار فعالیت‌های انقلابی و اجتماعی، ارتباط نزدیکی با فضای مذهبی داشت و در مراسم‌های مختلف به عنوان مداح و مؤذن فعالیت می‌کرد. فرزند شهید قاضی‌زاده درباره خاطرات شخصی از پدرش نیز می‌گوید: با توجه به سن کمی که داشتم، خاطره‌ای از ایشان ندارم. با این حال، نبود خاطره مستقیم از پدر باعث نشده است تصویر او در ذهن فرزندش کمرنگ شود؛ چراکه روایت‌های خانواده، اطرافیان و همرزمان، سال‌هاست جای خالی خاطرات شخصی را برای او پر کرده‌اند. از مبارزه با رژیم پهلوی تا خدمت در کمیته انقلاب اسلامی شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در سال ۱۳۳۵ در خانواده‌ای مذهبی و متدین در طبس متولد شد. او فرزند هفتم خانواده بود و پس از پایان دوره ابتدایی، ادامه تحصیل را رها کرد. سال‌های جوانی او همزمان با اوج‌گیری مبارزات مردم علیه رژیم پهلوی بود و شهید قاضی‌زاده نیز به صورت فعال در مسیر مبارزه با رژیم پهلوی حضور داشت. در سال ۱۳۵۳ به خدمت سربازی اعزام شد و پس از آن، با پیروزی انقلاب اسلامی، مسیر خدمت و مسئولیت اجتماعی خود را ادامه داد. زلزله ویرانگر سال ۱۳۵۷ طبس یکی از مهم‌ترین حوادث زندگی او بود. در این حادثه، شهید قاضی‌زاده مادر، دو برادر و شماری از بستگان خود را از دست داد. با وجود این داغ سنگین، مسیر زندگی او متوقف نشد و پس از مدتی به استخدام کمیته انقلاب اسلامی درآمد. فرزند شهید درباره این بخش از زندگی پدرش می‌گوید: واقعاً باعث افتخار من است که ایشان از همان ابتدا با ورود به کمیته انقلاب اسلامی و همچنین در زمان زلزله سال ۵۷ طبس، به عنوان یکی از نیروهای جان‌برکف و مدافع امنیت فعالیت می‌کردند و همیشه در شهر از ایشان به نیکی یاد می‌شود. حضور در کمیته انقلاب اسلامی، خدمت به مردم و مقابله با آسیب‌های اجتماعی از جمله مبارزه با فساد، فحشا و قاچاق مواد مخدر، بخش دیگری از کارنامه شهید قاضی‌زاده بود؛ مسیری که نشان می‌دهد برای او خدمت تنها به حضور در میدان جنگ محدود نبود و پیش از اعزام به جبهه نیز خود را در برابر جامعه و مردم مسئول می‌دانست. شهادت پدر؛ میراثی که مسیر زندگی خانواده را تغییر داد شهادت یک عضو خانواده، به ویژه پدر، اتفاقی است که می‌تواند مسیر زندگی یک خانواده را برای همیشه تغییر دهد. محمدصادق قاضی‌زاده نیز معتقد است شهادت پدرش تأثیر عمیقی بر زندگی خانواده داشته است. او در این‌باره می‌گوید: قطعا شهادت هر فرد بر زندگی آن خانواده تأثیرات بسزایی دارد؛ از طرز زندگی گرفته تا فعالیت خانواده در سطح جامعه و الگو بودن خانواده شهید در سطح جامعه. فرزند شهید با اشاره به جایگاه خانواده‌های شهدا در جامعه اضافه می‌کند: الحمدلله نگاه جامعه به خانواده‌های شهدا و مخصوصاً در این برهه زمانی، یک نگاه ویژه است. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در تاریخ ۱۸ اسفندماه ۱۳۶۵ در منطقه فاو بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. فرزندش در آن زمان تنها حدود دو ماه داشت و طبیعی است که خاطره‌ای از چهره، صدای پدر یا لحظات حضور او در ذهن نداشته باشد، اما آنچه امروز برای او باقی مانده، مجموعه‌ای از روایت‌ها، خاطرات اطرافیان و میراثی معنوی است که پدر برای خانواده به جا گذاشته است. محمدصادق قاضی‌زاده می‌گوید همین نسبت و پیوند با یک شهید، برای او مسئولیت‌آور است و ادامه می‌دهد: همین که یک فرزند شهید هستم، می‌طلبد که چه در تحصیل و چه در زندگی با انگیزه و تلاش مضاعف فعالیت کنم. او تحصیل، دانش‌افزایی و داشتن یک زندگی شایسته را راهی برای ادامه مسیر پدر می‌داند و می‌گوید: با تحصیل خوب و دانش‌افزایی و همچنین زندگی خوب و مورد پسند شهدا، باعث افتخارات بیشتر برای شهدا باشم. اخلاص شهدا؛ راز ماندگاری نام مردان میدان نام شهدا پس از گذشت سال‌ها همچنان در میان مردم زنده است و فرزند شهید قاضی‌زاده، اخلاص را یکی از مهم‌ترین عوامل ماندگاری نام شهدا می‌داند. او در این‌باره اظهار می‌کند: قطعاً اخلاصی که شهدای ما چه در زمان جنگ تحمیلی و چه در حال حاضر و جنگ رمضان داشتند، دلیلی قاطع بر ماندگاری نام شهداست. به گفته وی، عملکرد مثبت شهدا در جامعه و تأثیری که بر نسل‌های مختلف گذاشته‌اند نیز از دیگر عوامل ماندگاری یاد و نام آنان است. محمدصادق قاضی‌زاده معتقد است جوانان امروز می‌توانند از زندگی شهدا درس‌های مختلفی بگیرند؛ درس‌هایی که تنها به میدان جنگ محدود نمی‌شود و در زندگی اجتماعی و فردی نیز کاربرد دارد. او از «رشادت»، «آزادگی»، «استقامت در برابر ظلم و تجاوز بیگانگان» و «نترسیدن از هجمه‌های پوچ و توخالی دشمن» به عنوان نمونه‌هایی از درس‌های شهدا برای نسل جوان یاد می‌کند. این نگاه نشان می‌دهد که برای فرزند شهید، یاد پدر تنها یک خاطره خانوادگی نیست؛ بلکه الگویی برای انتخاب مسیر زندگی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی است. «اگر امروز پدرم کنارم بود، باز هم به او افتخار می‌کردم» شاید یکی از دشوارترین پرسش‌ها برای فرزند شهیدی که پدرش را در کودکی از دست داده، این باشد که اگر امروز پدر در کنار او بود، چه حرفی برای گفتن داشت. محمدصادق قاضی‌زاده با اشاره به اعتقاد خود به زنده بودن شهدا می‌گوید: خوب بودن پدر در کنار هر فرزندی یکی از بهترین پشتوانه‌های آن فرد برای ادامه زندگی است؛ اما اگر امروز کنار من بودند ـ که البته قطعاً هستند و طبق آیه قرآن شهدا زنده هستند ـ باز هم در هر شغلی که بودند به ایشان افتخار می‌کردم و از ایشان می‌خواستم در تمام مراحل زندگی پشتوانه محکم برای بنده باشند. او همچنین درباره نحوه قدردانی از خانواده‌های شهدا تأکید می‌کند که خانواده شهدا خود را طلبکار جامعه نمی‌دانند و می‌گوید: خانواده‌های شهدا قدردانی نیاز ندارند. خانواده شهدا دینشان را به انقلاب ادا کرده‌اند. فرزند شهید در ادامه خطاب به مسئولان می‌گوید: خواسته ما از مسئولان نظام در هر منصبی که هستند این است که لطفاً پا روی خون شهدا نگذارند و میز و منصب، آنها را از راه شهدا غافل نکند. وی در ادامه با اشاره به اهمیت عمل به ارزش‌هایی که شهدا برای آن جان خود را فدا کردند، تأکید می‌کند که مسئولیت مسئولان تنها در حفظ نام شهدا خلاصه نمی‌شود، بلکه باید در عمل نیز مسیر ارزش‌های مورد تأکید شهدا دنبال شود. شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده پس از سال‌ها خدمت، مبارزه و حضور در عرصه‌های مختلف، سرانجام در منطقه فاو به شهادت رسید؛ اما روایت زندگی او امروز از زبان فرزندی که خود تنها دو ماه از عمرش را در کنار پدر سپری کرده بود، ادامه پیدا می‌کند. این روایت نشان می‌دهد که شهادت پایان یک زندگی نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز راهی تازه برای خانواده‌ای باشد که سال‌ها پس از آن، نام و آرمان عزیز از دست‌رفته خود را با تلاش، تحصیل، مسئولیت‌پذیری و خدمت زنده نگه می‌دارد. نام شهید حاج علی‌اکبر قاضی‌زاده در حافظه مردم طبس و در میان خانواده و همرزمانش باقی مانده است؛ مردی که از روزهای مبارزه با رژیم پهلوی تا خدمت در کمیته انقلاب اسلامی و از دفاع از امنیت مردم تا حضور در جبهه‌های دفاع مقدس، مسیر زندگی خود را با مسئولیت‌پذیری طی کرد و سرانجام در ۱۸ اسفندماه ۱۳۶۵ در منطقه فاو، با اصابت ترکش به شهادت رسید. امروز، فرزند او با وجود آنکه تصویر مستقیمی از پدر در ذهن ندارد، خود را وامدار راه او می‌داند؛ راهی که در نگاه او با مفاهیمی چون رشادت، آزادگی، استقامت، مسئولیت‌پذیری و ایستادگی در برابر ظلم معنا پیدا می‌کند.