از تگزاس تا آلاسکا؛ نبرد بزرگ جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها برای کنترل سنا

نارضایتی از ترامپ و وضعیت اقتصادی، مسیر دشوار دموکرات‌ها برای تصرف سنا را به رقابتی واقعی و فشرده تبدیل کرده است. واشنگتن پست می‌گوید شانس دموکرات‌ها برای تصرف سنا طی ماه‌های اخیر افزایش یافته؛ زیرا کاهش محبوبیت دونالد ترامپ و نارضایتی از وضعیت اقتصاد، بخشی از رای‌دهندگان را از جمهوری‌خواهان دور کرده است. دموکرات‌ها از قبل بخت بالاتری برای تسلط بر مجلس نمایندگان داشتند؛ مجلسی که جمهوری‌خواهان تنها با اکثریتی شکننده آن را اداره می‌کنند. با این حال، ارزیابی وضعیت در سنا به‌مراتب پیچیده‌تر به نظر می‌رسد؛ جایی که جمهوری‌خواهان ۵۳ کرسی و دموکرات‌ها ۴۷ کرسی را در اختیار دارند. روشن‌ترین مسیر دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت، حفظ تمام کرسی‌های فعلی و پیروزی در چهار کرسی تحت کنترل جمهوری‌خواهان را می‌طلبد. دست‌کم دو کرسی باید در ایالت‌هایی به دست آید که ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلافی دورقمی در آن‌ها پیروز شد؛مسیری که زمانی بسیار دور از دسترس به نظر می‌آمد، اکنون عملی و امکان‌پذیر جلوه می‌کند. در انتخابات ۲۰۲۶، مجموعا ۳۵ کرسی سنا به رای گذاشته می‌شود و ۳۴ کرسی دموکرات‌ها و ۳۱ کرسی جمهوری‌خواهان در چرخه‌ انتخاباتی قرار ندارند. بر پایه ارزیابی‌ها، نقشه رقابت بر سر کرسی‌های مد نظر نشان می‌دهد که سهم دموکرات‌ها شامل ۹ کرسی کاملا قطعی و دو کرسی احتمالی است. در اردوگاه جمهوری‌خواهان نیز ۱۳ کرسی کاملا امن، دو کرسی احتمالی به چشم می‌خورد و هفت رقابت هم در وضعیت بلاتکلیف قرار دارد. برخی تحلیلگران دیگر نقشه‌ انتخاباتی را مساعد برای دموکرات‌ها می‌دانند. فضای سیاسی طی ماه‌های اخیر چنان تغییر کرده که شماری از جمهوری‌خواهان پیشنهاد داده‌اند حزب هزینه‌های انتخاباتی خود را در جورجیا و کارولینای شمالی کاهش دهد؛ دو ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ در آن‌ها پیروز شد، اما نامزدهای حزب در نظرسنجی‌ها عقب افتاده‌اند. جان اوساف اکنون در رقابت جورجیا بخت بسیار زیادی برای انتخاب دوباره دارد. گرچه جمهوری‌خواهان در آغاز، ایالت جورجیا را یکی از بخت‌های اصلی خود برای تصاحب یک کرسی قلمداد می‌کردند، حواشی پیرامون مایک کالینز نماینده مجلس و نامزد این حزب، زمینه‌ساز پیشتازی و فاصله گرفتن رقیب او شد. از سوی دیگر، آیووا و تگزاس نیز با وجود برتری دورقمی ترامپ در سال ۲۰۲۴، اکنون به جمع رقابت‌های نامشخص و بلاتکلیف پیوسته‌اند. کانزاس، با وجود پیروزی ۱۶ درصدی ترامپ در سال ۲۰۲۴، به هدفی غافلگیرکننده برای دموکرات‌ها تبدیل شده است؛ هرچند سناتور راجر مارشال شانس اصلی پیروزی است، نامزدی آدام همیلتون کشیش سرشناس و غیرسیاسی، برخی جمهوری‌خواهان را نگران کرده است. در کارولینای جنوبی نیز سناتور دارلین گراهام که پس از مرگ برادرش لیندزی گراهام در ژوئیه منصوب شد، بخت بالاتری برای شکست انی اندروز پزشک کودکان و نامزد دموکرات دارد. از سوی دیگر، نیوهمپشر، ایالتی که کامالا هریس در سال ۲۰۲۴ برنده‌ آن شد، یکی از بهترین فرصت‌های جمهوری‌خواهان برای تصاحب کرسی دموکرات‌ها به شمار می‌آید. نظرسنجی‌ها از رقابتی نزدیک میان کریس پاپاس نماینده‌ دموکرات مجلس و جان سانونو نامزد جمهوری‌خواه خبر داده‌اند. رقابت میشیگان فرصت دیگری برای جمهوری‌خواهان فراهم می‌کند تا یک کرسی تحت کنترل دموکرات‌ها را به دست آورند. جمهوری‌خواهان عبدل السید نامزد دموکرات را به قرار گرفتن بیش از حد در جناح چپ متهم کرده‌اند. عبدل السید پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی سخت و آسیب‌زای حزب مقابل هیلی استیونز کوشیده دموکرات‌های میشیگان را متحد کند. بر پایه نظرسنجی تازه و مشترک واشنگتن‌پست و مدرسه شار، عبدل السید با اختلافی ناچیز پیشی گرفته است؛ هرچند او در میان رای‌دهندگان سیاه‌پوست، افراد مستقل و کسانی که اعلام کرده‌اند حاضر به حمایت از یک مسلمان برای ریاست‌جمهوری نیستند، از نامزد دموکرات عقب مانده است. جمهوری‌خواهان نامزد خود، مایک راجرز نماینده‌ پیشین مجلس با هشت دوره سابقه، را رقیبی نیرومند معرفی می‌کنند؛ او کارزار انتخاباتی سنا در سال ۲۰۲۴ را با اختلافی اندک باخت. دموکرات‌ها نیز تلاش کرده‌اند راجرز را به ترامپ مرتبط کنند؛ چهره‌ای که میزان محبوبیتش در میشیگان کماکان پایین مانده است. در کارولینای شمالی، روی کوپر فرماندار محبوب دموکرات در برابر مایکل واتلی رئیس پیشین کمیته‌ ملی جمهوری‌خواهان، نامزد محتمل‌تر برای پیروزی محسوب می‌شود. رقابت ایالت چرخشی کارولینای شمالی محتمل‌ترین فرصت دموکرات‌ها برای تصاحب یک کرسی به نظر می‌رسد. از زمان اعلام بازنشستگی تام تیلیس سناتور جمهوری‌خواه در سال ۲۰۲۵، این ایالت به یکی از اهداف اصلی دموکرات‌ها تبدیل شده و هر دو حزب مبالغ زیادی برای پیروزی در این منطقه هزینه کرده‌اند و کوپر در نظرسنجی‌ها پیشتاز است. دموکرات‌ها در آلاسکا امیدوارند مری پلتولا نماینده‌ میانه‌روی پیشین مجلس، بتواند دن اس. سالیوان سناتور جمهوری‌خواه، را کنار بزند. رقابت‌های انتخاباتی در ایالت مین طی ماه‌های اخیر و پس از کناره‌گیری نامزد پیشین گراهام پلتنر، در پی طرح اتهام تعرض جنسی، با تحولی اساسی همراه بوده است. در همین راستا، تروی جکسون چوب‌بر ترقی‌خواه و رئیس پیشین سنای ایالتی جایگزین پلتنر شد. اکنون جکسون امیدوار است سوزان کالینز سناتور باسابقه جمهوری‌خواه را شکست دهد؛ فردی که با ارائه تصویری میانه‌رو از خود همواره کوشیده آرای حامیان احزاب دیگر را نیز جذب کند. بر پایه گزارش‌ها، هرچند حفظ کرسی‌های دموکرات‌ها در مینه‌سوتا و جمهوری‌خواهان در نبراسکا محتمل برآورد می‌شود، اما پیروزی هیچ‌یک قطعی نیست. در این میان، دن آزبورن نامزد مستقل نبراسکا تأکید کرده که در صورت راه‌یابی به سنا با هیچ‌کدام از دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه همراهی نخواهد کرد. رقیب انتخاباتی او پیت ریکتس سناتور جمهوری‌خواه است. در مینه‌سوتا، پگی فلاناگان معاون دموکرات فرماندار با میشل تافویا روزنامه‌نگار پیشین حوزه فوتبال و نامزد جمهوری‌خواه، روبه‌رو می‌شود. پیروزی هریس در مینه‌سوتا طی سال ۲۰۲۴ با اختلاف چهار واحد درصد به دست آمد و فلاناگان نیز توانست در یک انتخابات مقدماتی سخت، رقیب میانه‌روتر خود را پشت سر بگذارد. به‌نظر شما کدام رقابت سرنوشت کنترل سنا را تعیین می‌کند؟