ورود نامرئی AI به سیاست؛ سیاستمداران حرف‌هایشان را به ماشین می‌سپارند!

اگر نماینده‌ای که برای شما سخنرانی می‌کند، بخشی از حرف‌هایش را از یک ماشین گرفته باشد، هنوز صدای شما را نمایندگی می‌کند؟ به گزارش زومان، ژوئن ۲۰۲۶، استیو یم نماینده‌ در پارلمان بریتانیا ایستاد و درباره رابطه انسان و فناوری حرف زد؛ اینکه آیا تکنولوژی در خدمت جامعه است یا جامعه کم‌کم برای فناوری تغییر شکل می‌دهد. اما یک نکته عجیب وجود داشت: همان سخنرانی که درباره نفوذ فناوری هشدار می‌داد، خودش با کمک هوش مصنوعی نوشته شده بود. اکونومیست در گزارشی به ورود هوش مصنوعی به عرصه سیاست پرداخته است. به گزارش اکونومیست، ابزار تشخیص متن هوش مصنوعی پنگرم، سخنرانی استیو یم را کاملا نوشته‌شده توسط هوش مصنوعی تشخیص داد. البته یم برخلاف بسیاری از سیاستمداران، استفاده از این فناوری را پنهان نکرد و گفت دفتر او طبق دستورالعمل‌های پارلمان از ابزارهای عمومی هوش مصنوعی برای کارهایی مانند آماده‌سازی سخنرانی استفاده می‌کند. اما پشت دیوارهای پارلمان‌ها، هوش مصنوعی آرام‌تر از آنچه تصور می‌شد وارد سیاست شده است. بخش بزرگی از نمایندگان حاضر نیستند به‌ راحتی درباره استفاده از این ابزار صحبت کنند. اکونومیست می‌نویسد رایج‌ترین واکنش نمایندگان پرکاربرد هوش مصنوعی، تعجب و انکار بوده است. حتی یک نماینده که حدود یک‌چهارم سخنرانی‌هایش به نظر می‌رسید با AI نوشته شده، استفاده از این فناوری در محل کار را رد کرد. این روند فقط محدود به بریتانیا نیست. طبق گزارش اکونومیست، نمایندگان استرالیا و کانادا با فاصله بیشتری از بریتانیا از هوش مصنوعی در سخنرانی‌های خود استفاده می‌کنند و میزان شناسایی متن‌های AI در سخنرانی‌های آن‌ها حدود ۳ برابر بریتانیا است. نمایندگان مجلس آمریکا نیز فاصله زیادی با این روند ندارند. تحلیل اکونومیست با استفاده از ابزار پنگرم (Pangram) نشان می‌دهد حدود یک‌ دهم کلماتی که در مناظرات پارلمان بریتانیا گفته می‌شوند، پیش‌تر با کمک هوش مصنوعی نوشته شده‌اند؛ سهمی که از نزدیک به صفر در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است. روب یتن، نخست‌وزیر هلند، اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ پس از افشاگری روزنامه‌ی فولکس‌کرانت با وضعیتی شرم‌آور روبه‌رو شد. مشخص شد بسیاری از پست‌های او در شبکه‌های اجتماعی، از جمله یادبود سقوط هواپیما و یک عذرخواهی مرتبط با دوران پسااستعماری، با هوش مصنوعی نوشته شده‌اند. یتن عذرخواهی نکرد و قصد دارد چنین کاری را ادامه دهد. تحلیل تازه‌ی دیگری نیز نشان داده که یک‌سوم قوانین پیشنهادی در نهاد قانون‌گذاری نروژ حاوی متن تولیدشده با AI بوده‌اند. هوش مصنوعی توانسته به سیاستمداران در نوشتن سریع‌تر کمک کند، اما هنوز یک ضعف آشکار دارد: نوشته‌هایش اغلب قابل تشخیص هستند. نثر هوش مصنوعی فعلا به‌شکلی آزاردهنده خودنمایی می‌کند، زیرا چت‌بات‌ها به‌طور قابل اتکا سراغ چند فرمول تکراری می‌روند. اکونومیست می‌نویسد متن‌های تولیدشده توسط چت‌بات‌ها معمولا به چند الگوی تکراری پناه می‌برند؛ جملاتی که بیش از حد مرتب، عمومی و شبیه به هم هستند. همین ویژگی باعث شده بعضی سخنرانی‌ها حالتی مصنوعی داشته باشند. ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی نیز برای مقابله با این مسئله توسعه پیدا کرده‌اند. در میان سیاستمداران، استفاده از AI بیشتر در میان نمایندگان تازه‌وارد دیده می‌شود. اکونومیست می‌نویسد نمایندگانی که بیشترین استفاده را دارند معمولا کسانی هستند که در انتخابات ۲۰۲۴ برای نخستین بار وارد پارلمان شده‌اند. با وجود رشد استفاده از هوش مصنوعی، پذیرش عمومی آن در سیاست آسان نیست. نظرسنجی انجام‌شده برای اکونومیست توسط شرکت پابلیک فرست (Public First) نشان می‌دهد رای‌دهندگان بریتانیایی با استفاده سیاستمداران از هوش مصنوعی برای نوشتن سخنرانی به شدت مخالف هستند؛ در حالی که استفاده از AI توسط بازاریاب‌ها، دستیارها یا حتی معلم‌ها را بیشتر می‌پذیرند. همچنین استفاده از هوش مصنوعی در سخنرانی‌ها بیش از دیگر انواع نوشته‌های سیاسی، واکنش منفی ایجاد کرده است. دلیل این حساسیت روشن است: مردم نمایندگان را برای حرف زدن از طرف آن‌ها انتخاب می‌کنند. اکونومیست هشدار می‌دهد که اگر سیاستمداران فرآیند ساختن استدلال و نوشتن دیدگاه‌های خود را کاملا به ماشین بسپارند، ممکن است بخشی از همان کاری که برای انجام آن انتخاب شده‌اند، خودکار شود. آلن لاکی، نویسنده سابق سخنرانی برای کی‌یر استارمر، نیز هشدار داده است که او باور دارد که ایده‌ها از طریق نوشتار منتقل می‌شوند و بنابراین این مسئله برای فرهنگ تاریخی کشور بنیادی است. اکونومیست در پایان از تصویری می‌گوید که به نظر ناممکن بود ولی خیلی زود به وقوع پیوسته است: آینده‌پژوهان گمان کرده‌اند سیاست شاید یکی از معدود حرفه‌هایی باشد که خودکارسازی‌اش ناممکن است و احتمالا از جهاتی به روحانیت شباهت دارد. با این‌ حال، پاپ اوایل سال ۲۰۲۶ ناچار شد از روحانیان بخواهد برای نوشتن موعظه‌هایشان از AI استفاده نکنند. ظاهرا مردم می‌خواهند انسان‌ها نمایندگی‌شان کنند، نه ماشین‌ها. با وجود چنین انتظاری، نمایندگان پرمشغله به چت‌بات‌ها روی آورده‌اند و هوش مصنوعی از هم‌اکنون جای خود را در زمین سیاست باز کرده است. اما آینده آن به یک پرسش بستگی دارد: آیا AI فقط دستیار سیاستمداران باقی می‌ماند یا آرام‌آرام جای بخشی از صدای انسانی آن‌ها را می‌گیرد؟ نظر شما درباره‌ی استفاده‌ سیاستمداران از هوش مصنوعی برای نوشتن سخنرانی‌ها چیست؟