گرفتاری عجیب برای استقلال، تراکتور و گل‌گهر!

استقلال، تراکتور و گل‌گهر فقط با حریفان آسیایی خودشان تقابل ندارند و محدودیت‌های جدید، گریبان هر سه تیم را گرفته است. اگر مسیر مستقیم در دسترس نباشد، گزینه‌هایی مانند خروج زمینی از ایران و سپس پرواز از ترکیه یا استفاده از مسیرهای هوایی غیرمستقیم مطرح می‌شود.‌ این یعنی ممکن است بخش قابل توجهی از فاصله چهار یا پنج روزه بین دو مسابقه، به جای تمرین و ریکاوری، صرف جابه‌جایی شود.گل‌گهر نیز از این مسئله در امان نیست. نماینده سیرجان باید در لیگ قهرمانان آسیا ۲ چند بار از ایران خارج شود و در عین حال، مسابقات خانگی خود را نیز خارج از کشور برگزار کند. گل‌گهر ۲۲ مهر در بحرین مقابل المحرق بازی می‌کند. ۲۶ مهر در تهران مقابل استقلال قرار می‌گیرد. ۳ آبان با خیبر روبه‌رو می‌شود و ۶ آبان در بازی خانگی آسیایی خود در تاجیکستان به مصاف آرکاداغ می‌رود. پس از آن، ۹ آبان در آبادان مقابل صنعت نفت بازی می‌کند و ۱۳ آبان در ترکمنستان مقابل آرکاداغ قرار خواهد گرفت. اینجا دیگر مسئله فقط یک سفر رفت‌وبرگشت نیست. گل‌گهر باید میان ایران، بحرین، تهران، سیرجان، تاجیکستان، آبادان و ترکمنستان جابه‌جا شود. آن هم در شرایطی که مسیرهای هوایی ایران با محدودیت‌های تازه مواجه شده‌اند.اگر این مسئله در یک تقویم عادی اتفاق می‌افتاد، شاید می‌شد آن را با چند ساعت یا حتی یک روز بیشتر در سفر مدیریت کرد. اما مشکل سه نماینده ایران این است که تقویم آنها فشرده است.استقلال از ۱۶ مهر تا میانه آبان در فاصله‌های کوتاه باید در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا بازی کند و طبق یک بررسی منتشرشده، در یک بازه یک‌ماهه هشت مسابقه در انتظار این تیم است. تراکتور نیز در فاصله ۱۶ مهر تا ۱۱ آبان چند مسابقه داخلی و آسیایی دارد. گل‌گهر هم از ۱۷ مهر تا ۱۳ آبان، مجموعه‌ای از بازی‌های لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا ۲ را در برنامه دارد. در چنین شرایطی، هر سفر اضافه، هر توقف در فرودگاه و هر جابه‌جایی زمینی، از زمان استراحت تیم کم می‌کند. به همین دلیل، مسئله اصلی فقط این نیست که یک تیم بالاخره چگونه خودش را به مقصد می‌رساند؛ سؤال مهم‌تر این است که با چه زمانی و چه بدنی به مسابقه بعدی می‌رسد.تصور کنید استقلال یا تراکتور بعد از یک مسابقه لیگ، باید چند ساعت زمینی خود را به مرز برساند، از مرز عبور کند، به فرودگاه یک کشور واسط برسد و سپس پرواز کند یا اینکه تیم از ایران با یک پرواز به ترکیه برود و از آنجا با پرواز دوم راهی کشور مقصد شود. در طرف مقابل، ممکن است تیمی بعد از مسابقه آسیایی مجبور شود همین مسیر را در جهت معکوس طی کند تا خود را به بازی بعدی لیگ برساند.این همان جایی است که محدودیت پروازی از یک مسئله حمل‌ونقل به یک مسئله ورزشی تبدیل می‌شود.این شرایط، کار سازمان لیگ را نیز پیچیده‌تر می‌کند. برنامه‌ریزی مسابقات دیگر فقط بر اساس تاریخ تقویم AFC و لیگ برتر نیست. مسیر سفر نمایندگان ایران هم باید در نظر گرفته شود.‌ اگر یک تیم سه یا چهار روز بعد مسابقه داشته باشد، نمی‌توان صرفاً با نگاه به فاصله زمانی دو مسابقه گفت که فرصت کافی برای آماده‌سازی وجود دارد.این موضوع برای بازی‌های خانگی آسیایی حتی عجیب‌تر است. چون تیمی که باید از امتیاز میزبانی استفاده کند، خودش باید یک سفر خارجی را پشت سر بگذارد.در این میان، بحث جابه‌جایی مسابقات هفته یازدهم لیگ برتر نیز مطرح شده است. اما این موضوع هنوز نباید به‌عنوان یک تصمیم قطعی سازمان لیگ روایت شود. گزارش‌هایی درباره احتمال تغییر زمان مسابقات سه تیم آسیایی منتشر شده، اما تا زمان اعلام رسمی برنامه جدید، مبنای خبری همان برنامه اعلام‌شده لیگ برتر است.بنابراین سازمان لیگ اگر بخواهد برای حل این مشکل وارد عمل شود، با یک انتخاب ساده مواجه نیست. بلکه باید میان تقویم داخلی، برنامه AFC و شرایط واقعی سفر تیم‌ها تعادل ایجاد کند.