طرح بزرگ چین برای خرید گاز از آمریکا

چین می‌تواند با لغو تعرفه‌ LNG، تجارت سالانه ۶ میلیارد دلاری با آمریکا را احیا کند و امتیازی مهم به ترامپ بدهد. شی جین‌پینگ رهبر چین این هفته‌ با دست‌کم یک گزینه‌ آسان برای کسب امتیاز نزد دولت دونالد ترامپ وارد واشنگتن خواهد شد. پکن می‌تواند تعهد دهد که تجارت سالانه ۶ میلیارد دلاری گاز طبیعی مایع با آمریکا را از سر بگیرد؛ اقدامی که اکنون به یکی از برجسته‌ترین حوزه‌های منافع متقابل میان دو اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است. به‌گزارش بلومبرگ، آمریکا بزرگ‌ترین صادرکننده‌ LNG جهان و چین بزرگ‌ترین خریدار آن به‌شمار می‌رود، اما روابط دو طرف پس از فوریه‌ ۲۰۲۵ آسیب دید. ترامپ تنها چند روز پس از آغاز دومین دوره‌ ریاست‌جمهوری خود، کارزاری تهاجمی برای اعمال تعرفه به راه انداخت و پکن نیز با وضع عوارض تنبیهی بر انرژی آمریکا -از جمله LNG- پاسخ داد و از همان مقطع واردات گاز آمریکا را متوقف کرد. خریداران چینی با وجود پایبندی به تعهدات قراردادی، برای دوری از پرداخت تعرفه ۱۵ درصدی واردات به کشورشان، محموله‌های LNG را به مشتریانی در اروپا و آسیا واگذار کرده‌اند. در همین زمینه، جین ناکانو پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی تأکید کرد: «تجارت LNG یکی از حوزه‌های آشکار منافع مشترک به شمار می‌رود. مزیت‌های احیای پیوندهای مرتبط با LNG با چین تنها به رفع عدم توازن تجاری محدود نمی‌شود و ازسرگیری این مراودات احتمالا زمینه‌ساز رشد پایدار صنعت LNG آمریکا خواهد بود». دستیابی به توافقی احتمالی برای لغو تعرفه‌ها و احیای تجارت انرژی -که احتمالا ذیل برنامه‌ای گسترده‌تر برای کاهش عوارض گمرکی خواهد بود- می‌تواند به سود هر دو طرف تمام شود. برای پکن، خرید گاز مایع (LNG) امتیازی نسبتا محدود اما کاربردی است؛ زیرا تداوم محدودیت‌های تردد در حوزه خلیج فارس، دسترسی به قطر را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین تامین‌کنندگان چین عملا ناممکن کرده است. در سوی دیگر، دولت ترامپ نیز به درآمدی چشمگیر دست می‌یابد؛ چرا که قراردادهای LNG معمولا بلندمدت و چند دهه‌ای هستند و تولیدکنندگان آمریکایی هم‌زمان با افزایش ظرفیت تولید، به تعهدات تازه خریداران احتیاج دارند. بر اساس برآوردهای بلومبرگ، مجموع قراردادهای کنونی چین برای خرید گاز از آمریکا سالانه به حدود ۱۴ میلیون تن می‌رسد. ارزش این حجم بر مبنای نرخ‌های قراردادهای بلندمدت نزدیک به ۶ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود و خریدهای نقدی نیز می‌تواند این رقم را افزایش دهد. ترامپ هنگام سفر به پکن در سال ۲۰۱۷ شاهد اعلام توافق‌هایی به ارزش ۲۵۰ میلیارد دلار بود که پروژه‌های گاز طبیعی بیش از نیمی از ارزش آن‌ها را تشکیل می‌دادند. بسیاری از توافق‌ها الزام‌آور نبودند و سرانجام کنار گذاشته شدند. پیش‌بینی می‌شد در توافق تجاری سال ۲۰۲۰ میان آمریکا و چین موسوم به فاز یک، LNG نقشی کلیدی ایفا کند؛ توافقی که بر اساس آن، چین متعهد شده بود با اجرای برنامه‌ افزایش ۲۰۰ میلیارد دلاری واردات، خرید انرژی را نیز افزایش دهد. نشانه‌هایی نیز وجود دارد که بعضی خریداران چینی خود را برای تغییری احتمالی در ماه جاری آماده می‌کنند. چاینا گس هولدینگز هفته‌ گذشته توافق کرد از سال ۲۰۳۰ به‌مدت ۲۰ سال LNG آمریکا را خریداری کند؛ قراردادی بلندمدت و کم‌سابقه که پس از ماه‌ها تنش تجاری شکل گرفته است. داده‌های گمرکی نیز نشان می‌دهد چین طی ژوئیه و اوت دست‌کم دو محموله وارد کرده؛ حجمی که همچنان بسیار پایین‌تر از سطح پیش از جنگ تجاری قرار دارد، اما پس از چندین ماه بدون تحویل، چرخشی محدود محسوب می‌شود. به‌گفته‌ معامله‌گران آگاه از گفت‌وگوها، شماری دیگر از خریداران چینی LNG نیز هفته‌ گذشته در یک کنفرانس گاز در بانکوک با صادرکنندگان آمریکایی مذاکره کردند. ادامه‌ درگیری‌ها در خلیج فارس انگیزه‌ مضاعفی برای ازسرگیری توافق‌ها فراهم کرده، زیرا خریدارانی که تعهدات بلندمدت به پروژه‌های آمریکایی دارند، در برابر کمبود کنونی عرضه‌ گاز مصونیت بیشتری یافته‌اند. قراردادهای بلندمدت می‌توانند LNG را با هزینه‌ای حدود ۷٫۵۸ دلار به‌ازای هر گیگاژول به شمال‌شرق آسیا برسانند، درحالی‌که قیمت بازار نقدی تقریبا سه برابر و حدود ۲۲٫۷۵ دلار به‌ازای هر گیگاژول است. یکی از موانع احتمالی، اقدام ترامپ برای تبدیل لایحه‌ جامع تحریم‌ها به قانون به‌شمار می‌رود؛ قانونی که به او اختیار می‌دهد بر کشورهای خریدار نفت و گاز روسیه تعرفه‌های فلج‌کننده وضع کند. روسیه اکنون دومین تامین‌کننده‌ بزرگ LNG چین محسوب می‌شود و محموله‌هایش حتی از تاسیسات تحت تحریم آمریکا به چین می‌رسند. هنوز مشخص نیست کاخ سفید چه زمانی و اساسا آیا از اختیارات قانون مزبور استفاده خواهد کرد یا نه؟ داده‌های ردیابی کشتی گردآوری‌شده از سوی بلومبرگ نشان می‌دهد LNG آمریکا در اوج تجارت سال ۲۰۲۱ حدود ۱۲ درصد از کل واردات LNG چین را تشکیل می‌داد. صادرات آمریکا از همان زمان نزدیک به ۶۰ درصد افزایش یافته و با بهره‌برداری از پروژه‌های تازه، قرار است حجم صادرات سالانه تا پایان دهه دو برابر شود. بازگشت خریداران چینی می‌تواند برای توسعه‌دهندگان LNG آمریکا و پروژه‌هایشان، از جمله پروژه‌ LNG آلاسکا با حمایت ترامپ و مجموعه‌ای از تاسیسات صادراتی پیشنهادی در امتداد ساحل خلیج مکزیک مزیتی بزرگ باشد. بسیاری از پروژه‌های آمریکایی پیش از تخصیص میلیاردها دلار برای ساخت‌وساز به قراردادهای خرید بلندمدت نیاز دارند. بخش عمده‌ عرضه‌ جدیدی که اکنون در آمریکا بازاریابی می‌شود، تا حدود پایان دهه‌ جاری یا اوایل دهه‌ ۲۰۳۰ آغاز نخواهد شد. چنین زمان‌بندی‌ به واردکنندگان اجازه می‌دهد قراردادها را امضا کنند، بی‌آنکه الزاما در دوره‌ حضور ترامپ در کاخ سفید محموله تحویل بگیرند و در نتیجه، میزان مواجهه‌ خود با تشدید دوباره‌ تنش‌های تجاری را کاهش دهند. آناتول فیگین معاون اجرایی شنیر انرژی هفته‌ی گذشته در کنفرانس گس‌تک بانکوک گفت: «ترکیب انرژی چین به‌تدریج بیش‌ازپیش تحت سلطه‌ انرژی‌های تجدیدپذیر قرار خواهد گرفت. برآورد ما همچنین نشان می‌دهد بازار LNG چین دو برابر خواهد شد و به بزرگ‌ترین بازار جهان تبدیل می‌شود». نظر شما درباره‌ احتمال احیای تجارت LNG میان چین و آمریکا چیست؟