دموکرات‌ها در آستانه‌ بازپس‌گیری مجلس نمایندگان

افت محبوبیت ترامپ، اکثریت شکننده‌ جمهوری‌خواهان در کنگره را کمتر از ۵۰ روز مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای تهدید می‌کند. اکثریت جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان و سنا، مسیر اجرای سیاست‌های کلیدی دونالد ترامپ در دوره‌ دوم ریاست‌جمهوری او را هموار کرده و دولت را از تحقیقاتی که دموکرات‌ها خواستارشان بوده‌اند، مصون نگه داشته است. با این‌حال، حفظ کنترل کنگره دشوار به نظر می‌رسد. هم‌زمان با کاهش حمایت رای‌دهندگان از ترامپ، دموکرات‌ها بخت بیشتری برای بازپس‌گیری مجلس نمایندگان دارند و احتمال کسب اکثریت سنا نیز برای دو حزب تقریبا برابر ارزیابی می‌شود. به‌گزارش وال استریت ژورنال، با پایان آخرین انتخابات مقدماتی ایالتی، اکنون کمتر از ۵۰ روز تا روز رای‌گیری باقی مانده است. در شرایطی که رقابت احزاب بر سر تسلط بر هر دو مجلس همچنان جریان دارد، اوضاع مجلس نمایندگان برای دموکرات‌ها مطلوب‌تر برآورد می‌شود؛ هم‌زمان در سنا نیز نتیجه چند نبرد سرنوشت‌ساز می‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد. جمهوری‌خواهان اکنون سنا را با برتری ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی در اختیار دارند و دموکرات‌ها برای رسیدن به اکثریت باید در مجموع چهار کرسی به دست آورند. مین و کارولینای شمالی در صدر اهداف دموکرات‌ها قرار دارند، هرچند آیووا، اوهایو، تگزاس و آلاسکا نیز زیر نظر آنان هستند. هم‌زمان، دموکرات‌ها ناچارند از کرسی‌های خود در ایالت‌های رقابتی نیوهمپشایر، میشیگان و جورجیا دفاع کنند. در مجلس نمایندگان، فراکسیون جمهوری‌خواه با ۲۱۹ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکرات‌ها اکثریتی بسیار شکننده دارد و دو کرسی نیز خالی مانده است. به‌رغم تغییر مرزبندی چند حوزه انتخابیه به سود جمهوری‌خواهان، کارشناسان پیش‌بینی انتخابات شانس دموکرات‌ها را برای بازپس‌گیری اکثریت بسیار بیشتر می‌دانند. در اختیار گرفتن کنترل مجلس نمایندگان مستلزم دستیابی به ۲۱۸ کرسی است. در این میان، دو سناتور مستقل در کنار دموکرات‌ها و یک نماینده‌ مستقل مجلس در کنار جمهوری‌خواهان قرار می‌گیرند. هم‌زمان، یک مؤلفه تاریخی نیز به سود دموکرات‌ها رقم می‌خورد؛ چراکه حزبِ رئیس‌جمهور تقریبا همواره در انتخابات میان‌دوره‌ای تعدادی از کرسی‌های خود را از دست می‌دهد. تکرار چنین الگویی می‌تواند اکثریت شکننده جمهوری‌خواهان را بیش از پیش آسیب‌پذیر سازد. رقابت اصلی میان دو حزب در مجلس نمایندگان بر سر شمار محدودی از کرسی‌ها جریان دارد که در اصطلاح به آن «کرسی رقابتی» می‌گویند و هر دو طرف از شانسی واقعی برای پیروزی در آن‌ها برخوردارند. اگرچه تعداد این کرسی‌ها در دوره‌های اخیر روندی کاهشی داشته، اما شکل‌گیری موجی انتخاباتی به نفع هر یک از جناح‌ها می‌تواند دامنه‌ تغییر مالکیت آرا را به حوزه‌های «متمایل» یا حتی «محتمل» نیز بکشاند. در همین حال، دموکرات‌ها از اطمینان خود به بازپس‌گیری اکثریت سخن می‌گویند، درحالی‌که جمهوری‌خواهان برای حفظ کنترل مجلس یا حتی افزایش غافلگیرکننده‌ برتری‌شان، تمرکز خود را بر سوسیالیست نشان دادن رقبای دموکرات گذاشته‌اند. در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، شمار رقابت‌های بسیار فشرده انتخاباتی در آخرین سال ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش روندی افزایشی یافت؛ چرا که پیامدهای نامطلوب جنگ عراق و حمله به افغانستان، پایگاه مردمی و محبوبیت جمهوری‌خواهان را فرسوده بود. این دست رقابت‌های حساس در سال ۲۰۱۰ و در دور نخست ریاست‌جمهوری باراک اوباما به اوج خود رسید؛ چراکه تحرک جنبش تی‌پارتی رای‌دهندگان محافظه‌کار را به صحنه کشانده بود. سرانجام با پایان دوران اوباما در سال ۲۰۱۶ و گرایش فضای سیاسی به سوی جمهوری‌خواهان، تعداد این رقابت‌ها با کاهشی شدید روبه‌رو شد. از سال ۲۰۱۸ تاکنون، تشدید دوقطبی سیاسی و تغییر هدفمند مرزهای انتخاباتی در آمریکا، شمار رقابت‌های به‌ شدت نزدیک را به کمترین میزان طی یک دهه گذشته کاهش داده است. کاهش محبوبیت ترامپ می‌تواند نامزدهای حزب جمهوری‌خواه را تحت فشار بگذارد. میزان رضایت از عملکرد رئیس‌جمهور افت کرده و همچنان در سطح پایینی قرار دارد؛ افتی که بخش عمده آن به جنگ در ایران و افزایش بهای بنزین و انرژی نسبت داده می‌شود. اگرچه ترامپ از رای‌دهندگان جمهوری‌خواه می‌خواهد طوری رای دهند که گویی نام خود او در برگه رای درج شده است، اما این خواسته برای شماری از نامزدهای این حزب در حوزه‌های رقابتی چالش‌برانگیز شده است. طی هفته‌های اخیر، شماری از قانون‌گذاران با پیشنهاد ترامپ برای پرداخت چک‌های ۵ هزار دلاری برخوردی سرد نشان دادند. مخالفت یکی از نمایندگان زن فلوریدا در کنگره با فرمان اخراج مهاجران و همراهی چند نامزدی که در رقابت‌ حساس قرار دارند با دموکرات‌ها بر سر اختیارات جنگی، بازتابی از این مرزبندی‌هاست؛ روندی که نشان می‌دهد پیروی کامل از رئیس‌جمهور در پاره‌ای از حوزه‌ها می‌تواند به زیان نامزدهای حزب جمهوری‌خواه تمام شود. در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۸، آخرین دوره‌ای که ترامپ رئیس‌جمهور بود، میانگین محبوبیت او در محدوده‌ ۴۰ درصد قرار داشت. جمهوری‌خواهان اکثریت مجلس نمایندگان را از دست دادند و دموکرات‌ها در مجموع ۴۰ کرسی به دست آوردند. با وجود شکست در مجلس، جمهوری‌خواهان اکثریت خود در سنا را تقویت کردند و دو کرسی دیگر افزودند. اکنون که میزان محبوبیت ترامپ طی هفته‌های اخیر به پایین‌ترین سطح تاریخی رسیده، حتی نامزدهای جمهوری‌خواه در حوزه‌هایی که زمانی امن تلقی می‌شدند نیز با دشواری روبه‌رو هستند. نمودار تغییرات محبوبیت ترامپ، مقاطع زمانی آوریل تا اکتبر ۲۰۲۵، ژانویه‌، آوریل و ژوئیه‌ ۲۰۲۶ را در بازه‌ ۳۵ تا ۶۰ درصد پوشش می‌دهد. این نمودار که به بررسی هم‌زمان هر دو شاخصِ تأیید و عدم تأیید عملکرد او می‌پردازد، میزان رضایت از وی در اکتبر ۲۰۲۵ را معادل ۴۲ درصد نشان می‌دهد. عملکرد چشمگیر دموکرات‌ها لزوما به معنای کسب اکثریت مجلس نمایندگان نیست. در حال حاضر، میانگین نظرسنجی‌های موسوم به رای‌گیری عمومی در سطح ملی با نتیجه ۵۰٫۵ درصد در برابر ۴۱٫۹ درصد، گرایش محسوسی را به سود دموکرات‌ها نشان می‌دهد؛ با این حال، حتی تداوم این اختلاف آرا در انتخابات واقعی نیز پیروزی قطعی آنان در مجلس را تضمین نمی‌کند. نحوه مرزبندی حوزه‌های انتخاباتی موجب می‌شود دموکرات‌ها برای تبدیل برتری در آرای سراسری به اکثریت واقعی کرسی‌ها، معمولا به اختلاف رای چشمگیری در سطح ملی نیاز داشته باشند. به‌عنوان نمونه، در سال ۲۰۱۲ هرچند دموکرات‌ها بیشترین آرای انتخابات مجلس نمایندگان را به دست آوردند، اما در نهایت اکثریت کرسی‌ها به جمهوری‌خواهان رسید. آمارهای مجلس نمایندگان نیز گویای این واقعیت است که نتایج آرای عمومی همواره بازتاب مستقیمی در توزیع کرسی‌ها ندارد. شما شانس کدام حزب را برای تصاحب اکثریت کنگره بیشتر می‌دانید؟