روایتی از مدارس خاص تهران با شهریه‌های نیم‌ تا یک میلیاردی

ماجرای مدارس خاص لاکچری فقط شهریه‌های نجومی نیست؛ بعضی‌هایشان برای ثبت‌نام، سراغ پاسپورت و تابعیت خارجی می‌روند؛ جایی که حتی شرایط ورود هم رنگ‌وبوی «خاص بودن» دارد. «اینجا نسلی پرورش می‌یابد که ریشه در فرهنگ ایران دارد و بال‌هایی برای پرواز در جهان!» ظاهرا برای داشتن این بال پرواز باید حداقل نیم میلیارد تومان هزینه کرد. در نیاوران و زعفرانیه مدارس خاص و بین‌المللی هستند با شهریه‌های عجیب‌وغریب که از ۴۰۰ میلیون شروع شده و تا مرز یک میلیارد تومان در سال هم می‌رسد! خود مدارس برای توجیه این قیمت‌ها کم نمی‌گذارند؛ از «باغ‌مدرسه» و «دیوار بازی آموزشی» گرفته تا کلاس‌های هوشمند، جلسات تراپی، سرور اختصاصی، استخر، موسیقی، ورزش و چند زبان خارجی. انگار قرار است بچه برای هرچه در مدرسه می‌بیند، یک ردیف جداگانه در فاکتور داشته باشد! «بهشت مدرسه‌های ایران»، «کالج آمریکایی‌ها» یا «هتل دانش‌آموزان»؛ این‌ها عناوینی است که برای این مدارس لاکچری در شمال تهران استفاده می‌شود. اما وقتی برای پرسیدن شهریه با آن‌ها تماس می‌گیرید، انگار با یک سازمان امنیتی روبه‌رو هستید: «شهریه؟ تلفنی معذوریم، فقط باید حضوری بیایید!» در فضای مجازی ارقام تا حوالی یک میلیارد تومان برای بعضی از این مدارس مطرح شده است؛ چرا که خیلی از آن‌ها چرتکه‌شان را با یورو و دلار می‌اندازند! ماجرای این مدارس فقط شهریه‌های نجومی نیست؛ بعضی‌هایشان برای ثبت‌نام، سراغ پاسپورت و تابعیت خارجی می‌روند؛ جایی که حتی شرایط ورود هم رنگ‌وبوی «خاص بودن» دارد. در پیگیری‌هایمان به مدرسه‌ای در مقطع ابتدایی رسیدیم که ادعا می‌کند زیرمجموعه یک مدرسه معروف است. کلاس‌ پایه‌ دوم که فقط ۴ دانش‌آموز دارد و نکته عجیب‌تر اینکه دختر و پسر در کنار هم و در یک کلاس درس می‌خوانند و به گفته مدیر مجموعه، فقط کلاس استخر آن‌ها جداست! پدری هم در فضای مجازی از شهریه سال دهم دخترش نوشته بود: ۵۶۰ میلیون تومان شهریه پایه به همراه ۱۳۵ میلیون تومان سرویس؛ یعنی سالی حدود ۷۰۰ میلیون تومان، آن هم بدون در نظر گرفتن هزینه‌های جانبی. به گفته او این مدرسه در عرض یک سال، ۲۰۰ میلیون تومان افزایش شهریه و ۴۰ درصد افزایش هزینه سرویس داشته است! وقتی یک خانواده برای یک سال تحصیل فرزندش حداقل نیم میلیارد تومان هزینه می‌کند، دقیقاً دارد بهای چه چیزی را می‌پردازد؟ آیا این امکانات واقعاً به همان اندازه‌ای که قیمت مدرسه را بالا برده‌اند، کیفیت آموزش و آینده بچه را هم تضمین می‌کنند؟ یا بخشی از این پول نجومی، تنها هزینه ورود به یک سبک زندگی خاص است؟ جایی که خود اسم مدرسه و اینکه «بچه من کجا درس می‌خواند» به بخشی از پرستیژ خانواده و چشم و هم‌چشمی تبدیل می‌شود.