رقابت برای جانشینی ترامپ آغاز شد

جمهوری‌خواهان در دلاس از ترامپ تجلیل می‌کنند، اما نتیجه‌ ضعیف انتخابات می‌تواند جدال بر سر جانشینی و آینده‌ حزب را تقویت کند. رویترزمی‌گوید عملکرد ضعیف حزب در انتخابات میان دوره‌ای کنگره در ۳ نوامبر می‌تواند بحثی را که از هم‌اکنون در محافل جمهوری‌خواهان جریان دارد، تشدید کند: چه کسی پس از ترامپ رهبری حزب را بر عهده خواهد گرفت و آینده حزبی که او دگرگون کرده چه خواهد شد؟ کمتر چهره‌ای به اندازه جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهوری در مرکز این بحث قرار دارد. سخنرانی اصلی او در روز پنجشنبه می‌تواند نوعی آزمون زودهنگام برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ باشد و نشانه‌هایی از شیوه رهبری او بر حزبی ارائه دهد که تحت تأثیر ترامپ بازتعریف شده است. از آنجا که قانون اساسی آمریکا ترامپ را از نامزدی برای سومین دوره ریاست‌جمهوری منع می‌کند، جمهوری‌خواهانی که رویترز با آن‌ها گفت‌وگو کرده می‌گویند پرسش اصلی این است که کدام عناصر «ترامپیسم» باید باقی بماند. در همین زمینه، اختلاف‌نظرهایی درباره تعرفه‌ها، مداخله خارجی و دامنه برنامه‌های پوپولیستی ترامپ شکل گرفته است. این مقطع برای جنبش «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» یا «ماگا» نقطه‌ای سرنوشت‌ساز است. ترامپ همچنان چهره مسلط حزب جمهوری‌خواه محسوب می‌شود، اما انتخابات میان‌دوره‌ای ممکن است قدرت جمهوری‌خواهان را در واشنگتن کاهش دهد و بحث‌ها درباره جانشین احتمالی ترامپ و سیاست‌های حزب پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری او در سال ۲۰۲۹ را شدت ببخشد. در رویدادی که به‌طور غیررسمی «ترامپاپالوزا» نام گرفته، بعید است مقام‌های جمهوری‌خواه در ملأعام درباره عبور از دوران ترامپ سخن بگویند. با این حال، مقام‌های حزب می‌گویند انتظار دارند این موضوع در گفت‌وگوهای پشت‌پرده میان حامیان مالی، استراژیست ها و نمایندگان کنگره مطرح شود و در پس‌زمینه سخنرانی ونس نیز حضور داشته باشد. مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا که بسیاری او را رقیب اصلی ونس برای نامزدی جمهوری‌خواهان در انتخابات ۲۰۲۸ می‌دانند قرار نیست در این نشست سخنرانی کند. ایمی کرِمر عضو کمیته ملی جمهوری‌خواهان از ایالت جورجیا در این باره گفت: «بحث درباره آینده حزب ماه‌هاست آغاز شده است. نفوذ ترامپ پایدار خواهد ماند؛ حتی اگر جنگ ایران برخی از حامیان او را نگران کرده باشد.» ترامپ از زمان پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶، مواضع سنتی جمهوری‌خواهان را در موضوعاتی مانند تجارت آزاد کنار گذاشته، جذابیت حزب را در میان رأی‌دهندگان طبقه کارگر افزایش داده و اغلب وفاداری شخصی را بر پایبندی به اصول ایدئولوژیک ترجیح داده است. حامیان ترامپ عمدتاً از دستورکار «اول آمریکا» حمایت کرده‌اند؛ رویکردی که نسبت به اتحادهای بین‌المللی، مداخله خارجی و نهادهای بین‌المللی بدبین است و ملی‌گرایی اقتصادی و سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی را به ویژگی‌های اصلی حزب تبدیل کرده است. با این حال، هم‌زمان با پایین آمدن محبوبیت ترامپ به کمترین سطح تاریخی و افزایش نارضایتی از جنگ ایران و هزینه‌های زندگی، برخی مقام‌های حزب، فعالان سیاسی و پژوهشگران محافظه‌کار می‌گویند جمهوری‌خواهان ممکن است برای تغییر اولویت‌های سیاستی تحت فشار قرار بگیرند؛ حتی اگر هسته اصلی ترامپیسم حفظ شود. هیچ‌یک از جمهوری‌خواهانی که با رویترز گفت‌وگو کرده‌اند، انتظار ندارند حزب به سیاست خارجی مداخله‌گرایانه و باور سنتی به بازار آزاد در دوره رؤسای‌جمهوری پیشین، جورج دبلیو بوش و رونالد ریگان بازگردد. آن‌ها در عوض معتقدند رویکرد سخت‌گیرانه ترامپ در قبال مهاجرت، بدبینی او به تجارت آزاد و بی‌اعتمادی‌اش به نهادها ادامه خواهد یافت و هم‌زمان تلاش بیشتری برای جذب رأی‌دهندگان طبقه کارگر با پیام‌های پوپولیستی صورت می‌گیرد. به گفته آن‌ها، مهم‌ترین اختلاف‌ها احتمالاً بر سر این خواهد بود که آیا ترامپ در استفاده تهاجمی از تعرفه‌ها و مداخلات نظامی در ایران و ونزوئلا زیاده‌روی کرده است یا نه؟ جنگ شش‌ماهه ایران که به کشته شدن ۱۸ نیروی نظامی آمریکایی منجر شده، می‌تواند به یکی از نقاط اختلاف تبدیل شود؛ زیرا با وعده انتخاباتی ترامپ برای پرهیز از جنگ‌های خارجی جدید در تضاد است. بسیاری از جمهوری‌خواهان، جی‌دی ونس ۴۲ ساله را وارث اصلی جنبش سیاسی ترامپ می‌دانند. آن‌ها به جوانی او و ریشه‌هایش در جناح پوپولیست و ضدساختار حزب اشاره می‌کنند؛ جناحی که بخش بزرگی از انرژی سیاسی جمهوری‌خواهان امروز در آن متمرکز است. در مقابل، روبیو ۵۵ ساله سیاستمداری متعارف‌تر و طرفدار سیاست خارجی مداخله‌گرایانه محسوب می‌شود. استفانو فورته رئیس باشگاه جمهوری‌خواهان جوان نیویورک درباره ونس گفت: «فکر می‌کنم او جایگاه خود را به‌خوبی تثبیت کرده تا به همان رهبر نسل جدیدی تبدیل شود که حزب به آن نیاز دارد.» متیو دالک استاد دانشکده مدیریت سیاسی دانشگاه جرج واشنگتن نیز گفت که این دو چهره ممکن است حزب جمهوری‌خواه را در دو مسیر متفاوت هدایت کنند. به گفته او، ونس احتمالاً دستورکار پوپولیستی ترامپ را ادامه خواهد داد؛ از سیاست‌های تجاری حمایت‌گرایانه گرفته تا سیاست‌های فرهنگی و جنگ‌های موسوم به جنگ ارزش‌ها. روبیو، در مقابل، ممکن است تلاش کند شدت تعرفه‌ها را کاهش دهد، تنش‌ها با متحدان آمریکا را آرام کند و برخی سیاست‌های سخت‌گیرانه ترامپ -از جمله در حوزه مهاجرت- را تعدیل کند. فراتر از ونس و روبیو، دیگر جمهوری‌خواهان نیز برای تثبیت جایگاه خود در آینده حزب تلاش می‌کنند. تد کروز سناتور ایالت تگزاس که قرار است در نشست دالاس سخنرانی کند، ماه گذشته در گفت‌وگویی با شبکه MS NOW گفت که جمهوری‌خواهان به‌طور یکپارچه از ونس حمایت نمی‌کنند و حزب در مسیر بحثی گسترده‌تر درباره جهت‌گیری و اولویت‌های خود قرار دارد. فعلاً بحث درباره آینده پس از ترامپ عمدتاً پشت درهای بسته و دور از صحنه اصلی نشست دالاس ادامه دارد؛ نشستی که ترامپ در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه در مرکز توجه آن قرار خواهد داشت و جمهوری‌خواهان می‌کوشند پیش از انتخابات نوامبر از جذابیت سیاسی او بهره بگیرند. با این حال، نتیجه‌ای ناامیدکننده در انتخابات می‌تواند رقابت میان مدعیان جانشینی ترامپ را سرعت ببخشد و حزب جمهوری‌خواه را وارد بحثی علنی‌تر درباره آینده خود کند.