خون چشمان کیلیان امباپه را گرفت

امباپه همچنان به تداوم شانس‌های خود برای تصاحب توپ طلا ادامه می‌دهد. چیزی در نگاه اوست که در دو فصل گذشته نبود. کیلیان مقابل رئال سوسیداد شمارش گل‌هایش را آغاز کرد و برابر مالاگا آن را افزایش داد؛ او می‌خواهد از همین حالا برای عنوان پیچیچی و کفش طلا متمایز شود، اما مهم‌تر از همه این است که عطش گلزنی در چشمانش موج می‌زند و در پاهایش آتش به پا شده است. آن هم تازه در ماه آگوست. برای کیلیان، این فصلی است که چیزهای زیادی در آن به مو بند است. اینکه افت آمار نداشته باشد و رئال مادرید بتواند برخی از جام‌های بزرگ (لیگ قهرمانان و لالیگا) را که از دست رختکن رفته بود، به دست آورد. اما او سهم خودش را خیلی زود انجام می‌دهد. چهار گل در سه بازی (متمرکز در دو بازی آخر، نشانه‌ای از اینکه پس از تعطیلات ریتم خود را پیدا کرده است) و تنها با ۱۵ شوت. حضور پررنگ در جریان بازی، با سرعتی که در این مقطع از فصل تقریباً غیرعادی است. همچنین ثبت رکوردهای گرد: گل سوم به مالاگا، نودمین گلی است که او در رئال مادرید می‌زند و شصتمین گل او در لیگ ماست. آمار دیگری نیز وجود دارد که این امباپه آماده را تقویت می‌کند. طبق داده‌های اپتا، تنها هری کین (۶۲ گل) از فصل 25-2024 توانسته بیشتر از کیلیان دروازه‌ها را باز کند. مالاگا نتوانست فرار کند و تبدیل به نودمین قربانی او در دوران حرفه‌ای‌اش شد. به طور مشخص در لالیگا، کیلیان به ۲۲ تیم از ۲۳ تیمی که با آن‌ها روبرو شده آسیب زده و تنها الچه زنده از دست او گریخته است. اتفاقاً در سه هفته آینده با آن‌ها روبرو خواهد شد. این رئال مادرید نسخه دوم مورینیو، تنها در سه بازی، نقش‌های ستاره‌های اصلی خود را مشخص می‌کند. هیچ‌کس روی کار دیگری پا نمی‌گذارد و نتيجه، یک خط حمله روان است. بلینگام ریتم را تعیین می‌کند، وینیسیوس بیشتر روی دفاع و پاس گل تمرکز دارد و امباپه، خب، مشغول امباپه بودن است. اگرچه متعهدتر شده است. همان‌طور که مورینیو می‌گوید: «او بیش از حد خوب است». کیلیان احساس جمعی مورد نیاز مربی جدیدش را درک کرده است و به بهترین شکلی که بلد است، یعنی با گلزنی، به نخستین پی‌ریزی‌های این پروژه کمک می‌کند.