سلاحی که معادلات جنگ چین و آمریکا را تغییر می‌دهد

چین یک گام تازه در جنگ موشکی برداشته است؛ سلاحی که می‌تواند هواپیماهای پشتیبانی آمریکا را هزاران مایل دورتر از میدان نبرد هدف بگیرد. به گزارش زومان، چین رقابت موشکی هایپرسونیک را وارد مرحله‌ای تازه کرده و طبق گزارش تلگراف، پکن نوع جدیدی از کلاهک مانورپذیر هوا‌به‌هوا را توسعه داده است که قادر به گریز از رهگیری و اصابت به اهداف هوایی در فاصله هزاران مایلی است. این کلاهک که به عنوان «وسیله گلاید هایپرسونیک» (HGV) شناخته می‌شود، بر روی یک موشک بالستیک که به لایه‌های فوقانی جو پرتاب می‌شود قرار می‌گیرد، جدا می‌شود و سپس با سرعتی بیش از پنج برابر سرعت صوت به سمت هدف خود حرکت می‌کند، در حالی که در تمام این مدت مانورهای تند و غیرقابل‌پیش‌بینی انجام می‌دهد. در حال حاضر، چین تنها کشور شناخته‌شده مجهز به این فناوری ترکیبی است. از نظر عملی، این قابلیت به چین امکان می‌دهد موشک را از هوا شلیک کند و می‌توان از آن برای هدف قرار دادن هواپیماهای پشتیبانی و فرماندهی و کنترل که دورتر از منطقه نبرد مستقیم مستقر هستند، استفاده کرد. در حالی که جنگنده‌های تهاجمی و پهپادها می‌توانند به منطقه درگیری نزدیک‌تر شوند، هواپیماهای دیگر مانند پست‌های فرماندهی هوابرد، تانکرهای سوخت‌رسان و هواپیماهای جنگ الکترونیک که برای اختلال در رادارهای دشمن استفاده می‌شوند، نزدیک‌تر به پایگاه‌های ایالات متحده باقی می‌مانند. با HGV هوا‌به‌هوای جدید چین، این هواپیماها می‌توانند هدف قرار گیرند که ضربه‌ای سنگین به عملیات هوایی واشنگتن وارد خواهد کرد. در صورت وقوع جنگ احتمالی میان دو کشور بر سر تایوان، این امر می‌تواند در یک عملیات تهاجمی علیه ایالات متحده نقشی حیاتی داشته باشد. تلگراف می‌گوید که وسایل گلاید هایپرسونیک (HGV) نوع خاصی از کلاهک‌ها هستند که با سرعتی فوق‌العاده حرکت می‌کنند و بیشتر شبیه فضاپیما هستند تا موشک. این وسایل دارای توانایی منحصربه‌فردی برای چرخش و مانور در هنگام نزدیک شدن به هدف هستند که به آن‌ها امکان می‌دهد مسیر خود را در میانه پرواز تنظیم کرده و سامانه‌های پدافند هوایی را آسان‌تر دور بزنند. بلومبرگ که نخستین بار این تحول را گزارش کرد، همچنین مدعی شد که ارتش چین قابلیت‌های هوابه‌هوا را به برخی از موشک‌های کروز هایپرسونیک موجود خود اضافه کرده و موشک‌های دیگری را نیز به قابلیت‌های ضدکشتی مجهز کرده است. یک HGV شلیک‌شده از موشک DF-17 (یک موشک بالستیک میان‌برد)، می‌تواند تقریباً ۱۵۰۰ مایل را بپیماید؛ امری که آن را به چند صد مایلی گوآم می‌رساند. همان جایی که ایالات متحده پایگاه نظامی بزرگی دارد. اگر هواپیماهای پشتیبانی در نزدیکی گوآم پرواز کنند، این HGVهای جدید می‌توانند آن‌ها را نابود کنند. اگر این کلاهک‌ها بر روی موشک‌های پیشرفته‌تر DF-27 چین نصب شوند، با حداکثر برد تخمینی حدود ۵۰۰۰ مایل، هاوایی در تیررس قرار خواهد گرفت. سایت‌های اصلی موشکی شرقی چین در یونگ‌آن، گانژو و جینهوا قرار دارند. اخبار مربوط به آخرین دستاورد نظامی چین در حالی منتشر می‌شود که ایالات متحده در پی جنگ در خاورمیانه با کمبود موشک در زرادخانه‌های خود مواجه است. بر اساس گزارش «مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی» (CSIS) مستقر در آمریکا، ایالات متحده در طول شش ماه جنگ، تقریباً نیمی از ذخایر موشک‌های پاتریوت، تاد (THAAD) و PrSM و یک‌سوم از ذخایر اولیه موشک‌های ژاسم (JASSM)، اس‌ام-۲/۳/۶ (SM-2/3/6) و تاماهاک خود را مصرف کرده است. ماه گذشته شرایط برای ارتش آمریکا تا حدی نگران‌کننده شد که طبق گزارش‌ها، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، برنامه‌های افزایش شدت حملات را متوقف کرد. امروزه تنها حدود ۸۲۰ موشک رهگیر پاتریوت و ۲۸۰ رهگیر تاد در زرادخانه ایالات متحده تخمین زده می‌شود، که همین امر می‌تواند دفاع در برابر چین را نسبت به زمانی که زرادخانه کاملی وجود داشت، دشوارتر کند. چین به نوبه خود زرادخانه‌ای شامل بیش از ۳۲۵۰ سلاح بالستیک دارد، از جمله DF-41 که می‌تواند تا ۹۳۲۰ مایل را بپیماید. این به این معناست که چین می‌تواند از خاک اصلی خود به واشنگتن برسد. با این حال، اکثر موشک‌های بالستیک از زمین پرتاب می‌شوند و تقریباً ۲۰ دقیقه طول می‌کشد تا به هدف برسند. این به معنای آن است که آن‌ها فاقد مانورپذیری و انطباق‌پذیریِ حاصل از یک HGV، به‌ویژه نمونه‌ای که از هوا پرتاب می‌شود، هستند.