شجاع: هیچوقت در فوتبال اشکم در نیامده بود

کاپیتان تراکتور با چهره مغموم و ناراحت از مقابل خبرنگاران گذشت و سوار اتوبوس تیمش شد. این البته یک عادت هفتگی برای شجاع و بیرانوند است اما این بار خلیل‌زاده گوی سبقت را از شماره یک تیمش رُبوده و نامش بیشتر تکرار می‌شود. شعارها تقریبا همان الفاظ همیشگی را در خود دارند که انگار قبحشان در کنار نام شجاع شکسته و به جای کاربران ناشناس اینستاگرام، چهره‌های شناس استادیوم، با آسودگی خاطر آنها را تکرار می‌کنند. جالب اینکه این بار دیگر رد پای هواداران پرسپولیس هم دیده نمی‌شود و دیگر نمی‌توان چیزی را به پرسپولیسی‌هایی منتسب دانست که در هیبت تماشاگر تیم میزبان (یزد، قزوین، خرم آباد و...) این شعارها را تکرار می‌کنند. چرا که ملوان همیشه تماشاگر خاص خود را داشته است. شجاع یک چهره خبرساز در فوتبال ایران است که همیشه محل جار و جنجال در فوتبال ایران بوده است. از تصمیمات ناگهانی در پنجره‌های نقل و انتقالات تا نظرات و مصاحبه‌هایی که با صراحت تمام از زبان او بیرون می‌آید. خلیل‌زاده البته اخیرا سعی کرده از مناقشات فاصله بگیرد اما به هر حال طرفداران ملوان در پاسخ به اتفاقات دو فصل گذشته ورزشگاه یادگار امام نوک پیکان شعارهای بسیار زشت خود را به سوی کاپیتان تیم تراکتور هدف می‌گیرند. شعارهایی که هیچ کدام از آنها قابل پخش نبوده و احتمالا باید از صفحات غیررسمی در تلگرام و اینستاگرام فایل اصلی آن را در خلوت خود بشنوید - البته بعید است که کسی بتواند تماشای این ویدیوها را به پایان برساند... شدت و دامنه شعارها علیه شجاع به حدی است که به شدت او را آزرده می‌کند. خلیل‌زاده عصبانی و ناراحت به سوی بیژن حیدری می‌رود. او فصل گذشته درحاشیه بازی تراکتور - فولاد درگیری لفظی نسبتا شدیدی با داور داشت که به مصاحبه علیه او انجامید اما در ادامه این دو چهره باتجربه فوتبال ایران با گذر از حواشی هیجانی آن لحظه، رابطه دوستانه خود را برقرار کردند. این بار هم شجاع گلایه شعارهایی را که حتی یک لحظه قطع نمی‌شدند، به داور بُرد و از او و ناظر بازی (حسین زرگر) خواست تا به آن رسیدگی کنند. واکنش شجاع، بر حجم شعارها افزود و تقریبا همه تماشاگران روی سکو یکصدا علیه کاپیتان ملی‌پوش تیم تراکتور شعار می‌دادند. فارغ از مقیاس استادیوم آزادی و ورزشگاه سن سیروس، این تقریبا شدیدترین همصدایی علیه این بازیکن بود که در کنار دیگر شعارها، ناراحتی شدید تراکتور را به همراه آورد و باعث شد تا مالک باشگاه تراکتور در هواخواهی از او و البته مجموعه باشگاه تراکتور و طرفدارانش، یک تصمیم بزرگ و جنجالی را بگیرد: ترک زمین! کاپیتان تیم تراکتور به رختکن برمی‌گردد: عصبانی، ناراحت و حتی شوکه. چرا که شاید او انتظار نداشت که در این مسابقه در کانون شعارها علیه این تیم قرار بگیرد و خصوصا شعارهای تند و توهین‌آمیز خانوادگی، او را هدف بگیرند. جالب اینکه شجاع در بازی پرسپولیس - تراکتور دو فصل پیش تقریبا هیچ واکنشی به همصدایی 60 هزار نفری طرفداران پرسپولیس نداشت و این بار هم مالک باشگاه تراکتور را متقاعد کرد که برای انجام مسابقه به زمین برگردند اما درست در لحظه بالا انداختن سکه از سوی بیژن حیدری برای تعیین توپ و زمین، سروصداها دوباره علیه خلیل‌زاده بالا گرفت. داور سوت را زد اما بازی بلافاصله قطع شد و کاپیتان تراکتور جلوتر از دیگران به رختکن رفت. او دیگر تاب و تحمل شنیدن فحاشی به عزیزترین افراد نزدیک به خودش در فضای باز ورزشگاه را نداشت، تا حدی که کلافه و عصبانی و سردرگم، وقتی به رختکن رسید، دور از چشم همبازیانش، دست روی صورت گذاشت. آن بالا در زمین، ملوانی‌ها هنوز به دنبال شروع بازی و ناظر مسابقه در جستجوی راهی برای متقاعد کردن بازیکنان تراکتور و بازگرداندن آنها به زمین بود. اما تصمیم قطعی شده بود و زمین آرام آرام از بازیکنان سرخپوش خالی می‌شد. بازیکنانی که دقایقی بعد عجیبترین تصویر را پیش چشمشان دیدند: اینکه شجاع گریه می‌کند... برای اولین بار بود که چنین چیزی در رختکن تراکتور دیده می‌شد. خود شجاع هم در اتوبوس به هم‌تیمی‌ها گفت: هیچوقت اشکم در نیامده بود. اتوبوس تراکتور جاده را میشکافت و نور چراغ‌های گردان خودروی پلیس، راه را باز می‌کرد. این پایانی نبود که برای مسابقه دو تیم پرسابقه و پرتماشاچی در ذهن خود داشتیم. مسابقه‌ای که انجام نشد تا شاید درس عبرتی از آن برای کل فوتبال ایران بیرون بیاید، برای هر هجده تیم.