چرا تب خرید گوشی‌ ساده دکمه ای بالا رفت؟

بررسی‌های میدانی از ویترین‌ مغازه‌ها نشان می‌دهد پشت‌پرده موج تازه اقبال به فیچرفون‌ها چیست و چرا بعضی صفحات اینستاگرامی مشغول تهییج احساسات نوستالژیک کاربران هستند. تب گوشی‌ دکمه‌ای در بازار موبایل درست زمانی بالا گرفته که برای خرید یک تلفن همراه اندرویدی‌ هوشمند باید دست‌کم ۵۰ تا ۶۵ میلیون تومان کارت بکشیم! اگر اکسپلور اینستاگرام را بالا و پایین کنید احتمالا با ویدیوهای پربازدیدی مواجه می‌شوید که به‌طور مشخص فروش گوشی نوکیا ساده و دیگر برندهای قدیمی از سامسونگ و HTC گرفته تا بلک‌بری و موتورولا را تبلیغ می‌کنند. پای اغلب این ویدیوها چند ۱۰ هزار لایک خورده است. فضا طوری به نظر می‌رسد که آدم با خودش می‌گوید شاید موج جدیدی راه افتاده و مردم به‌خاطر غلیان احساسات نوستالژیک خودشان هیجان‌زده‌اند اما بررسی میدانی از بازار موبایل و ویترین مغازه‌ها نشان می‌دهد ماجرا می‌تواند ابعاد دیگری هم داشته باشد. کاش می‌شد ماجرا را به شورش جوان‌ها علیه اینستاگرام و موبایل‌های هوشمند ربط داد اما واقعیت چیز دیگری است. جهش بی‌سابقه قیمت گوشی تلفن همراه و وضعیت بازار موبایل در نیمه مهرماه ۱۴۰۵ احتمالا می‌تواند ابعاد دیگری از ماجرا را نشان دهد: قطعا همین اعداد و ارقام باعث می‌شود بخشی از خریداران برای حفظ ارتباطات پایه مثل تماس تلفنی یا ارسال و دریافت پیامک سراغ فیچرفون‌ها بروند. بازار موبایل این روزها پر از ارواح سرگردان است که برای جبران کاهش قدرت خرید مردم، به جهان زنده‌ها فراخوانده شده‌اند. هم‌زمان با انتشار ویدئوهای پربازدید در اینستاگرام، ویترین مغازه‌ها پر از مدل‌هایی شده که سال‌ها پیش خط تولیدشان توسط نوکیا، سامسونگ، موتورولا، بلک‌بری و HTC برچیده شده است. درباره گوشی نوکیا ساده با مدل‌هایی مثل ۵۷۱۰، سامسونگ‌های تاشو، بلک‌بری با صفحه‌کلید کامل و حتی مدل چاچا از برند HTC حرف می‌زنیم. قیمت این فیچرفون‌ها از ۱.۶ میلیون تومان شروع می‌شود و در برخی مدل‌های خاص تا ۱۴ میلیون تومان می‌رسد اما بیشتر خریدارانی که سراغ موبایل ساده می‌آیند، مدل‌های ۲ تا ۳ میلیونی را انتخاب می‌کنند. خریداران این گوشی‌ها از طیف وسیعی هستند؛ از سالمندان و کارگران گرفته تا کسانی که گوشی دوم می‌خواهند یا به دلایلی (از جمله مسائل مالی) قصد خرید مدل‌های هوشمند را ندارند. نکته نگران‌کننده در کل داستان، تردید درباره اصالت کالاست. تقریبا تولید تمام این مدل‌ها به‌شکل رسمی متوقف شده اما حالا همه‌شان با ظاهر آکبند در موبایل‌فروشی‌ها عرضه می‌شوند. اگر با فروشنده‌ها حرف بزنید می‌گویند کالا اصل است یا نهایتا اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند اما بدون دانش آنچنانی هم می‌توان اطمینان داشت با نمونه‌های «های‌کپی» روبرو هستیم. ماجرا می‌تواند یادآور اتفاقی باشد که پیش از این برای برند گوشی نوکیا افتاد. چند سال پیش نماینده سابق این برند به حضور گسترده انواع گوشی ساده نوکیا در بازار مشکوک شد. وقتی آزمایش‌ها نشان داد میزان تشعشع این دستگاه‌ها بالاتر از حد استاندارد است، نامه‌نگاری‌ها با وزارت صمت شروع شد اما خیلی زود بی‌نتیجه ماند چون وزارتخانه اعلام کرد از آنجا که نوکیا با تحریم‌ها همراهی می‌کند حاضر به پیگیری پرونده نیست. اگر بخواهیم موج تازه برگشت فیچرفون‌ها را به چیزی تشبیه کنیم، باید بگوییم بازار موبایل این روزها پر از ارواح سرگردان است که نه برای فرار از هیاهوی شبکه‌های اجتماعی یا پاسخگویی به احساسات نوستالژیک کاربران بلکه برای جبران کاهش قدرت خرید مردم، به جهان زنده‌ها فراخوانده شده‌اند.