جنون هوش مصنوعی در انتخابات اسرائیل

احزاب اسرائیلی از ویدئوهای جعلی، ربات‌ها، آواتارها و پروفایل‌سازی برای تاثیرگذاری بر رای‌دهندگان بهره می‌گیرند. به‌گزارش اکونومیست، ویدئویی از نخستین دیدار نخست‌وزیر اسرائیل با رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در یک دهه، صحنه‌ای تاریخی به نظر می‌رسید و لبخندها نیز واقعی جلوه می‌کردند. با این‌حال، چنین دیداری رخ نداده بود. گادی آیزنکوت فعلا تنها نامزد پیشتاز انتخابات اسرائیل به‌شمار می‌رود، نه نخست‌وزیر و هنوز با محمود عباس رهبر فلسطینیان ملاقات نکرده است. هدف از ساخت این ویدیو، اثرگذاری بر رأی‌دهندگان بود. حزب راست افراطی صهیونیسم دینی به رهبری بزالل اسموتریچ وزیر دارایی اسرائیل و متحد بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، تلاش کرد آیزنکوت را سیاستمداری چپ‌گرا و متمایل به سازش با فلسطینی‌ها نشان دهد؛ تصویری که می‌تواند برای بخشی از رأی‌دهندگان راست‌گرای اسرائیل بازدارنده باشد. این ویدیو با وجود جعلی بودن، از یک جهت تاریخی شد. در ۲۶ ژوئیه، کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل حکم داد که این تبلیغ قوانین مربوط به محتوای ساخته‌ شده با هوش مصنوعی را نقض کرده و باید حذف شود. این نخستین تبلیغ انتخاباتی در اسرائیل بود که به‌دلیل استفاده اعلام‌ نشده از هوش مصنوعی با چنین حکمی روبه‌رو شد. از آن زمان، اعلان‌های مربوط به استفاده از هوش مصنوعی تقریبا در گوشه‌ همه‌ صفحه‌ها دیده می‌شوند، اما کارشناسان خطر اصلی را جای دیگری می‌بینند. کارین ناهون پژوهشگر اسرائیلی حوزه‌ اطلاعات که درباره‌ اطلاعات نادرست و تهدیدهای متوجه دموکراسی می‌نویسد گفت: «محتوای قابل‌ مشاهده یعنی ویدیوهای جعلی نگرانی اصلی نیستند. تشخیص آن‌ها آسان است. چیزی که بسیار خطرناک است، شیوه‌ای است که از هوش مصنوعی در لایه‌های پنهان برای جهت‌ دادن به اطلاعات، نظارت بر رأی‌دهندگان و دستکاری آن‌ها استفاده می‌کند.». فعالان سیاسی در همه جناح‌ها از روش‌های پیشرفته اقناع و دستکاری تقویت‌ شده با هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. اسرائیل به این افتخار می‌کند که نوآوری‌های صنایع نظامی و فناوری‌اش در کشورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ حالا این پرسش مطرح است که آیا همین اتفاق در رقابت‌های انتخاباتی نیز تکرار خواهد شد یا نه؟ ائتلاف نتانیاهو که از احزاب فوق‌ملی‌گرا و مذهبی تشکیل شده، در نظرسنجی‌ها عقب است. اما نخست‌وزیر یک مزیت مهم دارد: شرکایش پشت سر او متحد هستند. یکی از افراد مطلع در صنعت فناوری می‌گوید: «نتانیاهو و متحدانش سال‌هاست روی فناوری انتخاباتی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، پایگاه‌های داده بسیار پیشرفته‌ای دارند و احزاب ائتلاف او اطلاعات رأی‌دهندگان را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند.» طی سه سال گذشته، دولت اسرائیل مبالغ هنگفتی را صرف جنگ روانی آنلاین کرده و از ابزارهای هوش مصنوعی برای اثرگذاری بر مخاطبان در خاورمیانه و افکار عمومی در غرب استفاده کرده است. اکنون بخشی از این ابزارها در داخل اسرائیل به کار گرفته می‌شوند. حزب گادی آیزنکوت با نام یاشار، تنها یک سال پیش تأسیس شده و مخالفان نتانیاهو به‌طور کلی همچنان پراکنده‌اند. با این حال، کسانی که امیدوارند جای نتانیاهو را بگیرند، از حمایت شبکه‌ای از گروه‌های معترض ضد دولت برخوردارند که ریشه عمیقی در جامعه فناوری اسرائیل دارند. همان فرد مطلع می‌گوید: شرکت‌های فناوری اسرائیلی مجموعه‌هایی بزرگ از بات‌ها ساخته‌اند که خود را به شکل رأی‌دهندگان واقعی جا می‌زنند. این بات‌ها می‌توانند گفت‌وگوهای آنلاین را به سمت موضوعات و دیدگاه‌هایی سوق دهند که به نفع فرد یا گروه کنترل‌کننده آن‌هاست. حتی می‌توان از بات‌ها برای رأی‌دادن در نظرسنجی‌های آنلاین استفاده کرد. این نظرسنجی‌ها نه از نظر آماری به اندازه نظرسنجی‌های معتبر قابل اتکا هستند و نه اعتبار مشابهی دارند، اما می‌توانند تیتر خبری تولید کنند و بر رأی‌دهندگان مردد اثر بگذارند. پیچیده‌تر از بات‌ها، آواتارهایی هستند که با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند اما شماره تلفن واقعی و حتی کارت اعتباری دارند. این آواتارها می‌توانند دیدگاه‌های پیچیده بیان کنند و به گروه‌ها -به‌ویژه در واتس‌اپ- نفوذ کنند؛ جایی که کاربران تا پیش از این انتظار نداشتند با بازیگران مصنوعی روبه‌رو شوند. چت‌بات‌ها نیز برای واردشدن به گفت‌وگوهای سیاسی با رأی‌دهندگان و جمع‌آوری اطلاعات درباره ترجیحات آن‌ها استفاده می‌شوند. احزاب سیاسی این اطلاعات را با داده‌هایی که از شرکت‌های تجاری خریداری می‌کنند تطبیق می‌دهند؛ شرکت‌هایی که خریدهای آنلاین و سوابق جست‌وجوی افراد را ردیابی می‌کنند. سپس با ترکیب این داده‌ها، پروفایل‌های پیچیده‌ای از رأی‌دهندگان بالقوه ساخته می‌شود. پیام‌های تولیدشده با هوش مصنوعی برای تک‌تک رأی‌دهندگان شخصی‌سازی می‌شوند؛ در قالب تبلیغات آنلاین، پیامک و تماس‌های خودکار تلفنی که هر روز واقعی‌تر به نظر می‌رسند و ظاهراً از سوی رهبران احزاب یا نامزدها انجام می‌شوند. خبرنگار اکونومیست اخیراً به یکی از همین تماس‌ها پاسخ داده و تنها پس از چند جمله متوجه شده سیاستمداری که با او صحبت می‌کند، در واقع یک عامل هوش مصنوعی است. سیاستمداران انتظار دارند بسیاری از اسرائیلی‌ها -به‌ویژه جوان‌ترها- برای تصمیم‌گیری درباره اینکه به چه کسی رأی دهند، با چت‌بات‌ها مشورت کنند. هنوز مشخص نیست مسئولیت متوقف‌ کردن این فعالیت‌ها بر عهده کدام نهاد است. به نظر می‌رسد سرویس امنیت داخلی اسرائیل فقط حاضر است برای جلوگیری از مداخله خارجی وارد عمل شود؛ هرچند مأموریت آن به‌طور کلی حفاظت از دموکراسی شکننده اسرائیل است. اداره ملی سایبری در دفتر نخست‌وزیر نیز ظاهراً تمایلی به دخالت ندارد. در نتیجه، پلیس با منابع محدود و کمیته مرکزی انتخابات با اختیارات اندک، باید بر این محدوده جدید و تا حد زیادی بی‌قانون نظارت کنند. کمیته انتخابات می‌تواند حکم و جریمه صادر کند، اما در حال حاضر قدرتمندترین ابزارش روابطی است که با شرکت‌های بزرگ اینترنتی دارد. این شرکت‌ها عموماً به درخواست‌های کمیته برای حذف محتوای مشکوک عمل می‌کنند. بسیاری از شرکت‌های بزرگ فناوری بین‌المللی مراکز تحقیقاتی در اسرائیل دارند. آن‌ها می‌دانند احزاب و ستادهای انتخاباتی کشورهای دیگر این انتخابات را با دقت دنبال خواهند کرد تا از آن برای رقابت‌های انتخاباتی خود درس بگیرند. مقام‌های دولتی و فعالان حوزه حریم خصوصی می‌گویند شرکت‌های فناوری تاکنون در برخورد با مواردی که به آن‌ها گزارش شده سریع عمل کرده‌اند. با این حال، انجام به‌موقع این اقدام در روز برگزاری انتخابات و پیش از آنکه گزارش‌های جعلی یا تلاش‌های فریبکارانه فرایند رای‌گیری را تحت تاثیر قرار دهند، به‌مراتب دشوارتر خواهد بود. بخش زیادی از اطلاعاتی که به‌طور غیرقانونی جمع‌آوری می‌شود برای کشاندن رأی‌دهندگان به پای صندوق‌ها در روز انتخابات است؛ روزی که تعطیل رسمی است. برای احزاب سیاسی، دانستن اینکه رأی‌دهندگان احتمالی‌شان چه کسانی هستند و در روز تعطیل چه می‌کنند، یک مزیت مهم محسوب می‌شود. دانستن اینکه چه کسانی احتمالاً به آن‌ها رأی نمی‌دهند نیز می‌تواند مفید باشد. برای مثال، می‌توان برای چنین افرادی پیشنهادهای خرید یا سرگرمی در مکان‌هایی دور از حوزه رأی‌گیری‌شان فرستاد یا اخبار جعلی درباره ناآرامی در محل زندگی‌شان منتشر کرد. دیوان عالی اسرائیل و رئیس کمیته مرکزی انتخابات حکم داده‌اند که ناظران احزاب در حوزه‌های رأی‌گیری اجازه نخواهند داشت به مسئولان حزبی اطلاع دهند چه کسانی تا آن لحظه رأی داده‌اند. در انتخابات‌های قبلی چنین کاری مجاز بود و نقش مهمی در ردیابی رأی‌دهندگان در روز انتخابات و ترغیب حامیان به حضور در پای صندوق‌های رأی داشت. تنظیم مقررات برای چنین فعالیت‌هایی دشوار است. اما با سرعتی که هوش مصنوعی در حال پیشرفت است، ممکن است خیلی زود این وضعیت تغییر کند.