نفتکش‌های غول‌پیکر چگونه از هرمز می‌گذرند؟ دقایق نفس‌گیر میان مرگ و زندگی

چراغ‌ها خاموش، رادارها بی‌صدا و عرشه پوشیده از کیسه شن؛ نفتکش‌های غول‌پیکر برای عبور از هرمز، خود را برای بدترین سناریو آماده می‌کنند. به گزاش زومان، گزارش جدید بلومبرگ از روایت دست‌اول یک کاپیتان نفتکش پرده برمی‌دارد؛ روایتی که نشان می‌دهد چرا با وجود خطرات مداوم ناشی از پهپادها و موشک‌های ایران، جریان انتقال انرژی از خاورمیانه رو به افزایش است. این رسانه می‌نویسد هنگامی که کاپیتان نفتکش، انفجاری را درست در مقابل مسیر خود دید، با تکیه بر سال‌ها تجربه، کشتی غول‌پیکر ۳۰۰ متری‌اش را از روی شناور پیش‌رو منحرف کرد. او در حالی که شعله‌های آتش را می‌دید، فوراً با نیروی دریایی ایالات متحده تماس گرفت تا وقوع حمله را گزارش دهد. به نوشته بلومبرگ، این مانورهای سریع در تنگه هرمز، آن هم در شرایطی که موشک‌ها و پهپادها در آسمان در حال پرواز هستند، نقشی حیاتی در رساندن محموله‌های نفت به بازارهای جهانی ایفا می‌کنند؛ چرا که واشنگتن و تهران در دستیابی به توافقی برای بازگشایی امن این آبراه ناکام مانده‌اند. روایت این کاپیتان که در اوایل دهه ۴۰ زندگی‌اش قرار دارد و به دلیل حساسیت‌های تجاری نخواست نامش فاش شود، نشان می‌دهد عبور نفتکش‌ها تحت نظارت ارتش ایالات متحده چگونه انجام می‌شود. کشتی او در کنار ده‌ها نفتکش دیگر، اغلب شب‌ها و با دستورالعمل‌های بسیار سخت‌گیرانه تجهیزاتی حرکت می‌کند: بدون چراغ، بدون تلفن و تنها با اتکا به یک رادار. فاصله این کشتی‌ها اغلب تنها یک مایل با سواحل کشور عمان است؛ جایی که عمق آب به حدود ۱۰۰ متر می‌رسد. کاپیتان توضیح می‌دهد که برای جهت‌یابی، صرفاً از خط ساحلی و فانوس‌های دریایی به عنوان مرجع استفاده می‌کردند. او در مصاحبه‌ای با رسانه کشورش فیلیپین، زمانی که پس از یک مأموریت سه‌ماهه در هرمز به تعطیلات رفته، می‌گوید: طبق گزارش بلومبرگ، این ترددها شریان حیاتی تولیدکنندگان انرژی در خلیج فارس و منبع سودی هنگفت برای مالکان کشتی‌ها و معامله‌گران کالا است که می‌توانند میلیاردها دلار سود کسب کنند. همچنین چشم‌انداز دستمزدهای بسیار بالا خدمه را برای پذیرش ریسک این گذرگاه ترغیب می‌کند. بلومبرگ اشاره می‌کند که بانک‌های «جی‌پی‌مورگان» و «گروه گلدمن ساکس» برآورد کرده‌اند جریان نفت خام خاورمیانه با هدایت محموله‌های هرمز در حال بازگشت به سطوح پیش از جنگ است؛ رقمی که جی‌پی‌مورگان آن را ۱۷.۵ میلیون بشکه در روز از طریق خلیج فارس تخمین می‌زند. ادعای بلومبرگ: جریان نفت خام خاورمیانه با هدایت محموله‌های هرمز در حال بازگشت به سطوح پیش از جنگ است ایالات متحده از اوایل تابستان به‌طور پنهانی با صادرکنندگان هماهنگ شده تا مسیرهای امن را ترسیم و از مین‌های کار گذاشته‌شده توسط ایران دوری کنند. فرماندهی مرکزی ایالات متحده «سنتکام» در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرده است: این کاپیتان می‌گوید در مواردی یک جت جنگنده و یک هلیکوپتر آمریکا را بالای سر کشتی خود دیده است. با این حال، حفظ سکوت رادیویی فضا را غیرعادی می‌کرد؛ سکوتی که تنها با گفتگوی تعداد بیشتری از افراد در پل فرماندهی که برای دیده‌بانی حملات مستقر بودند، شکسته می‌شد. کاپیتان دیگری در یک نفتکش گاز طبیعی مایع «ال‌ان‌جی» می‌گوید عملیات عبور با خاموش کردن فرستنده سامانه شناسایی خودکار شناورها یا «ای‌آی‌اس»(AIS) آغاز می‌شود تا کشتی‌ها موقعیت خود را در نزدیکی سواحل عمان پنهان کنند. خدمه سپس عرشه‌های اصلی را با کیسه‌های شن می‌پوشانند تا اثرات احتمالی حملات پهپادی یا موشکی را کاهش دهند. به گزارش بلومبرگ، هرچند کشتی‌های حامل گاز محتاط‌تر عمل می‌کنند، اما حداقل هشت کشتی ال‌ان‌جی در دو هفته گذشته از هرمز عبور کرده‌اند. ایران فهرستی از نفتکش‌های هدف را در اختیار دارد و احتمال اصابت کشتی‌ها وجود دارد. برای جبران این ریسک، مالکان کشتی دستمزدهای چندبرابری پرداخت می‌کنند؛ از جمله پیشنهادی که پیش‌تر گزارش شده بود مبنی بر پرداخت شش ماه دستمزد اضافی به خدمه‌ای که اکثراً از کشورهای با درآمد پایین‌تر مثل فیلیپین و هند هستند. در طول سفر، با وجود حمل ۲ میلیون بشکه نفت، کشتی به عنوان بخشی از یک فرآیند نظارتی دقیق، هر ۳۰ دقیقه یک‌بار با نیروی دریایی آمریکا تماس می‌گرفت تا وضعیت گذرگاه و احتمال مشاهده موشک را گزارش دهد. خطر همواره بسیار نزدیک بود. در یک حادثه، کشتی این کاپیتان هدف حمله قرار گرفت، اما آسیبی به بدنه و خدمه وارد نشد. با این حال، تصمیم نهایی برای عبور همچنان بر عهده خود کاپیتان‌هاست. سازمان بین‌المللی دریانوردی «آی‌ام‌او»(IMO) تخمین می‌زند از زمان آغاز جنگ تاکنون، ۲۴ دریانورد در حملات سراسر منطقه جان باخته‌اند. از زمان آغاز جنگ تاکنون، ۲۴ دریانورد در حملات سراسر منطقه جان باخته‌اند کاپیتان با تأکید بر اینکه نفتکش‌ها همیشه محیطی پرخطر هستند، می‌گوید پمپ‌ها و شلنگ‌های آتش‌نشانی اضطراری در تمام طول سفر آماده‌به‌کار نگه داشته می‌شدند. او در پایان با وجود نگرانی‌های شدید خانواده‌اش در فیلیپین می‌گوید: