۳ ناوهواپیمابر و ۲ گروه آبی‌ ـ خاکی در منطقه | آرایش تازه نظامی آمریکا اطراف ایران | اغراق پنتاگون در بزرگنمایی تحرکات چه معنایی دارد؟

گزارشی که به نقل از یک مقام آمریکایی در الجزیره منتشر شده، از برنامه واشنگتن برای افزایش قابل توجه حضور دریایی خود در اطراف ایران حکایت دارد؛ اقدامی که در شرایط تداوم تنش میان تهران و واشنگتن، می‌تواند به یکی از مهم‌ترین تحولات نظامی هفته‌های آینده تبدیل شود. به گزارش ، بر اساس این گزارش، به همراه گروه ضربت خود از پایگاه سن‌دیگو در کالیفرنیا به مقصد خاورمیانه حرکت کرده است. همزمان، ناو آبی‌ ـ خاکی «میکن آیلند» نیز مسیر خاورمیانه را در پیش گرفته و بیش از ۲ هزار نیروی تفنگدار دریایی آمریکا در قالب یک گروه آبی‌ـ‌خاکی عازم منطقه شده‌اند. آنطور که الجزیره نوشته است اهمیت اعزام یک ناو هواپیمابر تنها به خود کشتی محدود نمی‌شود. ناوهای هواپیمابر آمریکا معمولا در قالب «گروه ضربت» فعالیت می‌کنند و مجموعه‌ای از ناوشکن‌ها، شناورها، هواپیماها و تجهیزات پشتیبانی آنها را همراهی می‌کنند. الجزیره پیش‌تر توضیح داده بود که یک گروه ضربت ناو هواپیمابر می‌تواند شامل ده‌ها جنگنده و بالگرد و چندین ناوشکن باشد. بیشتر بخوانید: در نتیجه، ورود روزولت به منطقه به معنای اضافه شدن یک سکوی متحرک بزرگ برای عملیات هوایی و دریایی خواهد بود؛ ظرفیتی که می‌تواند در صورت تشدید درگیری، نقش مهمی در عملیات دوربرد، حفاظت از خطوط کشتیرانی و پشتیبانی از نیروهای آمریکایی داشته باشد. نکته مهم این است که اساسا رسانه‌ها سعی در بزرگنمایی حضور نظامی آمریکا در منطقه دارند. به این معنا که تدارکات نظامی آمریکا عموما از طریق پنتاگون با اغراق به رسانه‌ها سفارش داده می‌شود. در کنار ناوهای هواپیمابر، گروه‌های تهاجم آبی‌ ـ خاکی ماهیت متفاوتی دارند. این گروه‌ها برای انتقال تفنگداران دریایی، تجهیزات و بالگردها و اجرای عملیات از دریا به ساحل طراحی شده‌اند. یک گروه اعزامی تفنگداران دریایی معمولا حدود ۲۲۰۰ تفنگدار و ملوان دارد و می‌تواند برای عملیات رزمی، تخلیه نیرو یا مأموریت‌های اضطراری مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین استقرار دو گروه آبی‌ـ خاکی در کنار ناوهای هواپیمابر، دامنه گزینه‌های عملیاتی آمریکا را فراتر از حملات هوایی و دریایی قرار می‌دهد؛ هرچند صرف استقرار چنین نیروهایی به معنای تصمیم قطعی برای عملیات زمینی علیه ایران نیست. طبق ادعای مطرح‌شده، تا پایان آبان‌ماه، تعداد ناوهای هواپیمابر آمریکایی حاضر در پیرامون ایران به سه فروند خواهد رسید و دو گروه تهاجم آبی‌ـ‌خاکی نیز در منطقه مستقر خواهند بود. این موضوع در شرایطی مطرح می‌شود که آمریکا پیش از این نیز بخش قابل توجهی از ظرفیت دریایی خود را در خاورمیانه به کار گرفته است. گزارش‌های اخیر الجزیره از حضور ناوهای هواپیمابر آمریکایی در منطقه و تلاش واشنگتن برای حفظ فشار دریایی بر ایران حکایت دارد. افزایش حضور دریایی آمریکا را می‌توان همزمان با ادامه تحرکات دیپلماتیک میان تهران و واشنگتن بررسی کرد. در چنین شرایطی، استقرار نیروهای بیشتر می‌تواند برای واشنگتن علاوه بر ایجاد ظرفیت عملیاتی، نقش بازدارنده و فشاری نیز داشته باشد. با این حال، افزایش تعداد شناورها لزوما به معنای آغاز مرحله جدیدی از جنگ نیست. ناوهای هواپیمابر و گروه‌های آبی‌ خاکی می‌توانند برای طیفی از مأموریت‌ها، از حفاظت از نیروها و کشتیرانی تا عملیات رزمی، مورد استفاده قرار گیرند. آنچه این آرایش را مهم‌تر می‌کند، همزمانی افزایش توان نظامی آمریکا با بن‌بست دیپلماتیک بر سر تنگه هرمز، تحریم‌ها و پرونده هسته‌ای ایران است؛ شرایطی که باعث می‌شود هرگونه جابه‌جایی عمده نیروهای آمریکایی در منطقه با دقت بیشتری از سوی تهران و دیگر بازیگران منطقه‌ای دنبال شود.