‫زیدانِ زیبا: ایتالیا او را بیشتر از فرانسه دوست دارد!

دیدار دوباره ایتالیا با زین‌الدین زیدان؛ تقابل پرماجرای اسطوره با سرزمینی که شاید او را بیشتر از وطن خودش دوست می‌دارد. ‫به گزارش ورزش سه، ایتالیا برای رویارویی دوباره با مردی آماده می‌شود که عمیق‌ترین ردپای ممکن را در تاریخ فوتبال این کشور بر جا گذاشته است: زین الدین زیدان. ‫اولین فیفادی تیم ملی فرانسه زیر نظر زین‌الدین زیدان با یک مسابقه جذاب به اوج خود می‌رسد؛ نبردی که برای هواداران فوتبال ایتالیا طعم و بویی کاملاً ویژه دارد. ‫جمعه ۲ اکتبر، خروس‌ها در چارچوب رقابت‌های لیگ ملت‌های اروپا در استاد دو فرانس میزبان آتزوری خواهند بود و زیدان نخستین بازی خانگی‌اش را به عنوان سرمربی جدید فرانسه تجربه می‌کند. اما در آن سوی میدان هم روبرتو مانچینی بازگشتی دوباره به نیمکت ایتالیا داشته است؛ آن هم در مقطعی بسیار حساس و بحرانی برای تیمی که بعد از چند سال سخت و پرفرازونشیب، همچنان به دنبال بازیافتن ثبات است. ‫این مسابقه تقابل دو چهره نامدار با دو مسیر کاملاً متفاوت است که نام هیچ‌کدامشان در دنیای فوتبال خنثی نیست و در هر شرایطی واکنش برمی‌انگیزد. روی کاغذ، نبرد فرانسه و ایتالیا همیشه یکی از باشکوه‌ترین نبردهای قاره سبز است ؛ دیداری که جذابیت و تاریخچه‌اش باعث شده به مراتب بزرگتر از یک بازی مرحله گروهی لیگ ملت‌ها باشد. ‫هر زمان که نام زیدان به میان می‌آید، ناخودآگاه پای ایتالیا وسط کشیده می‌شود. شاید خیلی‌ها یاد مارسی، شهر مادری او، یا دوران جاودانه‌اش در رئال مادرید بیفتند، اما یک بخش بسیار مهم و سرنوشت‌ساز در کارنامه زیزو متعلق به سرزمین چکمه است. ‫ستاره فرانسوی بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ پیراهن یوونتوس را پوشید، دو قهرمانی در سری آ به دست آورد و پایه‌های اصلی افسانه فوتبالی‌اش را در کالچو بنا کرد. حدود ۲۵ سال بعد از آن دوران، زیدان بار دیگر در برابر ایتالیایی قرار می‌گیرد که نقشی پررنگ در تمام زندگی ورزشی او داشت؛ این بار اما از روی نیمکت هدایت تیم ملی کشورش. ‫کافی است خاطرات قدیمی را مرور کنید تا متوجه شوید چرا این تقابل تمی داستانی و دراماتیک دارد. زیدان سال‌ها در فوتبال ایتالیا چهره‌ای آشنا و محبوب بوده؛ بازیکنی که در یووه چشم‌ها را خیره کرد و به عنوان یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ سری آ راهی برنابئو شد. ‫پیوند او با ایتالیا در پیراهن تیم ملی فرانسه هم پر از قله‌های تاریخی و فراموش‌نشدنی است. فینال یورو ۲۰۰۰ که ایتالیا پیش افتاد، فرانسه در ثانیه‌های پایانی بازی را به تساوی کشاند و در نهایت گل طلایی دیوید ترزگه جام را به پاریس برد، هنوز از ذهن‌ها پاک نشده است. ‫شش سال بعد، سرنوشت پایان کاملاً متفاوتی برای این دوئل تاریخی نوشت. نهم ژوئیه ۲۰۰۶ در برلین و در آخرین مسابقه دوران بازی زیدان، او ابتدا با یک پنالتی چیپ دروازه ایتالیا را باز کرد، بازی مساوی شد و در وقت‌های اضافه آن حرکت خشن و ضربه با سر به سینه مارکو ماتراتزی و کارت قرمز باعث اخراج زیدان و از دست رفتن جام جهانی برای فرانسه شد. آتزوری در ضربات پنالتی جام جهانی را بالای سر برد و نبرد با ایتالیا برای زیزو به تصویری تلخ و دردناک تبدیل شد. ‫از آن شب به بعد، هر وقت در ایتالیا صحبت از فرانسه می‌شود همه از زیدان حرف می‌زنند، به‌خصوص که در این سال‌ها نام یوونتوس بارها به عنوان یکی از مقصدهای جدی مربیگری او به گوش می‌رسید. به این دلیل است که دیدن زیزو روی نیمکت فرانسه در ایتالیا دلتنگی و حس نوستالژی ایجاد می‌کند؛ درست شبیه به دیدیه دشان که او هم به عنوان یک قهرمان جهان، پیوندی ناگسستنی با یووه و فوتبال ایتالیا داشت. ‫با این حال، این بار زیدان نه در قامت شماره ۱۰ جادویی که سکوهای تورین را به وجد می‌آورد به میدان می‌رود و نه به عنوان کابوس آتزوری در ترکیب فرانسه؛ او مردی است که تیمش را از منطقه فنی کنار زمین هدایت خواهد کرد و دوستداران فوتبال ایتالیا بی‌صبرانه منتظر تماشای این بازگشت جذاب از دل خاطرات گذشته هستند. ‫زیدان همیشه در ایتالیا در بالاترین سطح است ‫برای درک میزان احترامی که زیدان در ایتالیا دارد، کافی است پای صحبت کسانی بنشینید که روزهای حضورش در سری آ را دنبال کرده‌اند. فراتر از تمام آمارها و جام‌ها، آن ظرافت و وقار کم‌نظیر در بازی و زوج درخشانش با آلساندرو دل‌پیرو در یادها حک شده است. ‫میکله چاسکی، موسس کانال یوتوبی Team Serie A، درباره این روزها می‌گوید: «زیدان برای هر کسی که سری آ را دنبال می‌کرد یک شخصیت کاملاً منحصربه‌فرد است. آنچه من و همه علاقه‌مندان به فوتبال از دوران حضور او در یوونتوس به خاطر داریم، ظرافت ناب بازی او و زوجش با دل‌پیرو است که بدون شک یکی از بهترین زوج‌های تاریخ فوتبال ایتالیا به شمار می‌رفت.» ‫او در ادامه گفت: «البته نام او با آن دو فینال ناکام در لیگ قهرمانان هم گره خورده است. آن زمان این حس وجود داشت که یووه قوی‌ترین تیم اروپا و حتی دنیا است، اما وقتی به فینال می‌رسیدند همیشه یک گره ذهنی و ناکامی پیش می‌آمد. وقتی پای حرف بازیکنان قدیمی که کنارش در یووه بازی کردند می‌نشینید، زیدان را در چنان سطحی از نبوغ و جادو توصیف می‌کنند که درکش برای بعضی از فرانسوی‌هایی که مدعی هستند او بزرگ‌نمایی شده، واقعاً سخت است. در ایتالیا احترامی فوق‌العاده برای زیدان وجود دارد؛ احترامی که شاید حتی در خود فرانسه برای او قائل نباشند که این واقعاً عجیب است.» ‫چاسکی به رکوردشکنی مالی انتقال او هم اشاره می‌کند: «من زیدان را با آن انتقال معروف ۷۲ میلیون یورویی هم به یاد می‌آورم که در آن مقطع من را کاملاً شوکه کرد. این رقم برای آن سال‌ها عددی باورنکردنی و سرسام‌آور بود. البته یووه با همان پول تیم فوق‌العاده قدرتمند جدیدی ساخت و بازیکنانی مثل پاول ندود، لیلیان تورام و جان‌لوئیجی بوفون را از پارما و لاتزیو خرید.» ‫این پیوند احساسی به ۵ سال حضور زیزو در تورین محدود نمی‌شود. برای هواداران فرانسوی با تبار ایتالیایی و کسانی که با کالچو بزرگ شدند، اسم زیدان با شبی گره خورده که تا ابد در حافظه دو ملت باقی خواهد ماند؛ فینال جام جهانی ۲۰۰۶ و آخرین حضور یک اسطوره روی مستطیل سبز. ‫میکله چاسکی در این مورد توضیح می‌دهد: «به عنوان یک فرانسوی ایتالیایی‌تبار، فینال ۲۰۰۶ ماندگارترین خاطره من است. احساس می‌کردی تیم فرانسه با حضور زیدان شکست‌ناپذیر است. من وحشت زیادی از آن فینال داشتم؛ به خصوص که جام جهانی ۹۸ در پنالتی‌ها تمام شده بود و یورو ۲۰۰۰ مثل یک پتک سنگین بر سر ایتالیا فرود آمد. یک ایتالیایی در سال ۲۰۰۶ با خودش می‌گفت دوباره قرار است برای سومین بار کابوس تکرار شود، اما ماجرا با قهرمانی ایتالیا تمام شد.» ‫او با اشاره به صحنه اخراج زیزو می‌گوید: «آن ضربه سر معروف به سینه حریف صحنه‌ای بود که حتی من به عنوان یک هوادار ایتالیا دوست نداشتم ببینم. واقعاً دلم می‌خواست او از در بزرگ و با احترامی شایسته از دنیای فوتبال خداحافظی کند؛ شاید حتی با پذیرش شکست، چون با آن نمایش‌های خارق‌العاده‌ای که در طول تورنمنت داشت هیچ‌کس او را سرزنش نمی‌کرد. اما در نهایت، همین صحنه‌ها هم بخشی از جادوی او بود. زیزو بازیکنی خاص و گاهی غیرقابل‌پیش‌بینی با روحیه‌ای حساس بود، اما وقتی توپ به پایش می‌رسید، سراسر نرمی، آرامش و زیبایی می‌شد؛ یکی از معدود بازیکنانی که تماشای کار با توپش واقعاً چشم‌نواز بود.»