زن ایرانی که می‌گوید قربانی شبکه اپستین بوده است | بهاره شریفی کیست و آیا در جزیره اپستین بوده است؟

نام «بهاره شریفی» در روزهای اخیر در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های فارسی‌زبان با یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های سال‌های اخیر گره خورده است؛ زنی ۴۸ ساله که در ویدئویی منتشرشده، روایتی عجیب از ربوده‌شدن در آلمان و ارتباط این ماجرا با شبکه جفری اپستین مطرح کرده است. به گزارش ، روایتی که در فضای مجازی با عنوان «زن ایرانی در جزیره اپستین» بازتاب گسترده‌ای پیدا کرده، اما جزئیات آن تاکنون به شکل مستقل تأیید نشده است. ادعای یک ربایش در آلمان شریفی در روایت خود می‌گوید سال‌ها پیش، زمانی که در آلمان زندگی می‌کرد، هدف شبکه‌ای قرار گرفته که آن را مرتبط با جفری اپستین می‌داند. بر اساس روایت منتشرشده از سخنان او، ماجرا به ربایش و انتقال او به جزیره خصوصی اپستین در کارائیب مربوط می‌شود. او مدعی است پس از این اتفاق تلاش کرده موضوع را با پلیس و خانواده در میان بگذارد، اما ادعاهایش جدی گرفته نشده و حتی به گفته خودش، با این تصور که دچار توهم یا مشکل روانی شده، با او برخورد شده است. ویدئویی درباره بهاره شریفی را از اینجا ببینید: همین بخش از روایت است که بیشترین توجه افکار عمومی را به خود جلب کرده است؛ زیرا پرونده اپستین سال‌هاست با اتهام‌های مربوط به سوءاستفاده جنسی، قاچاق جنسی و بهره‌کشی از زنان و دختران جوان پیوند خورده است. جزیره‌ای که به نماد پرونده اپستین تبدیل شد «لیتل سنت جیمز» جزیره خصوصی اپستین در جزایر ویرجین ایالات متحده بود. اسناد رسمی دولت جزایر ویرجین نشان می‌دهد اپستین در سال ۱۹۹۸ این جزیره را خریداری کرده بود و بعدها جزیره «گریت سنت جیمز» را نیز در اختیار گرفت. بیشتر بخوانید:‌ اهمیت این جزیره تنها به مالکیت خصوصی آن محدود نمی‌شود. در شکایت دولت جزایر ویرجین علیه املاک اپستین، ادعا شده است که شبکه تحت کنترل او از این موقعیت منزوی برای انتقال و سوءاستفاده از زنان جوان و دختران کم‌سن استفاده می‌کرد. در همین اسناد آمده است که برخی قربانیان با هواپیما، هلیکوپتر یا قایق به جزایر منتقل می‌شدند. به همین دلیل، نام لیتل سنت جیمز در سال‌های گذشته به یکی از نمادهای تاریک پرونده اپستین تبدیل شده است. نکته مهم درباره روایت شریفی با وجود تیترهایی که در روزهای اخیر با مضمون «بهاره شریفی در جزیره اپستین بوده است» منتشر شده، روایت خود او در ویدئوی جدیدتر تفاوت مهمی با این برداشت دارد. شریفی تأکید کرده که نگفته است «در جزیره اپستین بوده»؛ بلکه گفته هدف آدم‌ربایی شبکه یا «فرقه» مرتبط با اپستین قرار گرفته است. همین توضیح باعث شده میان آنچه در شبکه‌های اجتماعی درباره او منتشر شده و آنچه خودش روایت می‌کند، فاصله‌ای قابل توجه ایجاد شود. بنابراین، در حال حاضر نمی‌توان حضور او در لیتل سنت جیمز یا ربوده‌شدنش توسط شبکه اپستین را یک واقعیت اثبات‌شده دانست. آنچه وجود دارد، روایت شخصی او و بازتاب رسانه‌ای آن است. از آلمان تا بازگشت به ایران شریفی می‌گوید پس از آنچه بر سرش آمده، تحقیقات شخصی درباره شبکه اپستین و آنچه به باور او پشت این ماجرا قرار داشته انجام داده است. او در ادامه روایتش می‌گوید سرانجام در سال ۱۳۹۵ به ایران بازگشت. در روایت‌های منتشرشده از سخنان او، بازگشت به ایران با نوعی تغییر فکری و سیاسی نیز همراه شده است. او مدعی است پس از تحقیقات خود به این نتیجه رسیده که ایران با گروه‌هایی که آنها را عامل شبکه اپستین می‌داند، مقابله می‌کند. چرا داستان شریفی بحث‌برانگیز شده است؟ پرونده اپستین به دلیل ارتباط این سرمایه‌دار آمریکایی با چهره‌های قدرتمند سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، سال‌هاست یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های جنایی جهان محسوب می‌شود. اسناد قضایی دولت جزایر ویرجین نیز از شبکه‌ای سخن گفته‌اند که برای انتقال زنان جوان و دختران کم‌سن به مناطق تحت کنترل اپستین از هواپیما، هلیکوپتر و قایق استفاده می‌کرد. در چنین فضایی، ادعای فردی که خود را قربانی این شبکه معرفی می‌کند، به‌طور طبیعی توجه زیادی برمی‌انگیزد. با این حال، میان «بازتاب یک ادعا» و «اثبات یک ادعا» فاصله زیادی وجود دارد. تا اینجا، گزارش‌های منتشرشده درباره بهاره شریفی عمدتا بر مصاحبه و اظهارات خود او استوارند و سند مستقلی که حضور او در جزیره یا ارتباط مستقیم او با شبکه اپستین را تأیید کند، در منابعی که بررسی شد ارائه نشده است. از همین رو، داستان بهاره شریفی فعلا بیش از آنکه یک فصل اثبات‌شده از پرونده اپستین باشد، روایتی جنجالی و نیازمند راستی‌آزمایی است؛ روایتی که به دلیل ابعاد هولناک پرونده اپستین، در مدت کوتاهی توجه گسترده‌ای را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به خود جلب کرده است.