توافق نفتی بزرگ ترامپ با ونزوئلا؛ ۶۵ میلیارد بشکه در اختیار آمریکا

شرکت‌های آمریکایی در راستای توافق جدید واشنگتن و کاراکاس، به ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفتی ونزوئلا دسترسی خواهند داشت. دونالد ترامپ روز جمعه از تصمیم کم‌سابقه ایالات متحده برای به دست گرفتن کنترل یک‌پنجم ذخایر عظیم نفت ونزوئلا خبر داد؛ طرحی که بر این فرض استوار است که شرکت‌های آمریکایی با احیای بخش آسیب‌ دیده انرژی این کشور عضو اوپک، می‌توانند منبع تازه‌ای از نفت خام را برای کاهش قیمت سوخت در آمریکا تامین کنند. براساس گزارش رویترز، ترامپ جزئیات چندانی درباره این توافق ارائه نکرد و تنها گفت که آمریکا از طریق مشارکت با بخش خصوصی، کنترل اکثریت بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا را به دست آورده است. رهبر ونزوئلا ضمن استقبال از این توافق، اعلام کرد که این قرارداد موجب تقویت بنیه اقتصادی و افزایش درآمدهای دولت خواهد شد. این توافق جدید می‌تواند به شکل چشمگیری نقش آمریکا در صنعت نفت ونزوئلا را گسترش دهد؛ آن هم در شرایطی که دولت ترامپ تلاش می‌کند تولید نفت این کشور را احیا و نفت خام بیشتری برای پالایشگاه‌های آمریکا تأمین کند. ونزوئلا بزرگ‌ترین ذخایر نفت جهان را در اختیار دارد، اما تنها حدود ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز تولید می‌کند؛ رقمی که پس از سال‌ها کمبود سرمایه‌گذاری، سوءمدیریت و تحریم، فاصله زیادی با ظرفیت بالقوه این کشور دارد. ترامپ در شبکه اجتماعی Truth Social نوشت: این اعلامیه پس از هفته‌ها مذاکره میان آمریکا و ونزوئلا منتشر شد. هدف مذاکرات، دستیابی به توافقی بود که به شرکت‌های آمریکایی امکان دسترسی بلندمدت به مجموعه‌ای از میادین نفتی ونزوئلا را بدهد و در عین حال، عرضه نفت حاصل از این میادین به آمریکا را تضمین کند. مقام‌های ونزوئلا در حال آماده شدن برای امضای توافق‌هایی در هفته آینده هستند که بر اساس آن‌ها، حق جدید اکتشاف و تولید نفت به تعدادی از شرکت‌ها -به‌ویژه شرکت‌های آمریکایی- اعطا خواهد شد. به گفته منابع مطلع به رویترز، یکی از راهکارهای مورد بررسی، بهره‌گیری از الگوی اجاره است که امکان دارد طی آن، میدان‌های نفتی از طریق مزایده در اختیار تولیدکنندگان آمریکایی قرار گیرد. با این حال، از آنجا که دولت ونزوئلا کماکان اداره بخش‌های اصلی صنعت نفت را در دست دارد، چنین سازوکاری می‌تواند با چالش‌های حقوقی و مغایرت با قانون اساسی این کشور مواجه شود. هنوز جزئیاتی از سوی ترامپ درباره چارچوب این توافق، میادین نفتی مدنظر، شرکت‌های حاضر و چگونگی اِعمال کنترل حداکثری آمریکا ارائه نشده است. با این حال، بر اساس فهرستی که به رؤیت رویترز رسیده، این حوزه‌ها در کمربند اورینوکو و دریاچه ماراکایبو واقع شده‌اند. روبیو این توافق را معامله‌ای برد-برد برای هر دو کشور توصیف کرد و در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این توافق، نفت پایدار و ارزان‌قیمت را برای آمریکا تأمین می‌کند و به کاهش قیمت بنزین کمک خواهد کرد.» رودریگز نیز تاکید کرد که این توافق امکان افزایش قابل‌توجه تولید نفت را از طریق توسعه ۱۷ میدان راهبردی فراهم خواهد کرد و در مجموع ۲۰۹ میلیارد دلار درآمد مالیاتی برای کشور به همراه خواهد داشت. تحلیلگران معتقدند ارزیابی توانایی این توافق در جذب سرمایه‌گذاری‌های چشمگیر، مستلزم انتشار جزئیات بیشتری پیرامون ساختار حقوقی و مالی آن است. همچنین مشخص نیست که آیا این توافق در کوتاه‌مدت باعث کاهش قیمت بنزین خواهد شد یا خیر؟ زیرا توسعه زیرساخت‌های موردنیاز برای تولید، انتقال و پالایش نفت سنگین ونزوئلا ممکن است سال‌ها زمان ببرد. از زمان برکناری مادورو، واشنگتن تلاش کرده جریان باثباتی از نفت خام ونزوئلا را برای پالایشگاه‌های آمریکا تضمین کند و هم‌زمان سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی در صنعت نفت این کشور را افزایش دهد. دولت ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر، برای کاهش نگرانی مصرف‌کنندگان درباره افزایش قیمت بنزین تحت فشار قرار دارد و نفت ارزان‌تر و افزایش تولید می‌تواند به این هدف کمک کند. آمریکا همچنین در پی یافتن راهکارهایی برای تکمیل مجدد ذخایر راهبردی نفت خود است؛ ذخایری که برای نگهداری نفت خام این کشور اختصاص دارد. در این میان، مبادله نفت خام با تولیدکنندگان آمریکایی یکی از گزینه‌های احتمالی به شمار می‌رود.