نگاهی دقیق‌تر به حجم مشارکت کویت در حمله به ایران

تلاش کویت برای القای این تصور که خارج از جنگ بوده یا صرفاً بی‌طرف بوده، با واقعیت‌های نظامی، سیاسی و میدانی آشکارشده در جریان جنگ کاملاً در تضاد است. پس از اینکه تجاوزر گسترده آمریکا و اسرائیل به ایران طبق خواسته متجاوزین پیش نرفت؛ اکنون کشورهای عربی تلاش دارند هرگونه مشارکت در این کارزار گسترده نظامی را انکار کنند؛ از جمله کویت مانند دیگر کشورهای خلیج فارس که در ساختار نظامی آمریکا حضور دارند، تلاش دارد مسئولیت سیاسی و نظامی خود را در قبال تجاوز مشترک آمریکا و اسرائیل منکر شود. این کشور با تبلیغ روایت «بی‌طرفی» مدعی است که اجازه نداده نیروهای آمریکایی یا اسرائیلی از خاک و حریم هوایی آن به‌عنوان سکوی مشارکت عملی در حملات استفاده کنند. اما واقعیت‌های میدانی، گزارش‌های رسانه‌های خارجی، اظهارات رسمی مقام‌های آمریکایی و همچنین گزارش‌های رصد نظامی جمهوری اسلامی، به‌روشنی نشان می‌دهد که کویت بخشی اساسی از ساختار عملیاتی این جنگ بوده است؛ چه از طریق پایگاه‌های نظامی، تأسیسات لجستیکی، حریم هوایی و چه سامانه‌های پشتیبانی، فرماندهی و کنترل که در اختیار آمریکا قرار داده بود. کویت تنها کشوری در همسایگی ایران نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین مراکز استقرار نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس به‌شمار می‌رود و میزبان تأسیسات حیاتی‌ است که ستون فقرات لجستیکی و راهبردی عملیات فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا «سنتکام» را تشکیل می‌دهد. از این رو، هرگونه ادعای کویت مبنی بر عدم مشارکت در جنگ، با نقش واقعی‌ای که خاک این کشور در جریان تجاوز ایفا کرده، در تضاد است. پایگاه‌هایی که آمریکا در منطقه در جنگ رمضان به کار گرفت با وجود مشارکت کویت در این تجاوز، ایران اعلام کرده که همچنان به حفظ روابط دوستانه با دولت کویت بر پایه «احترام متقابل، اصل حسن همجواری و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی دو کشور» پایبند است. ایران همچنین تأکید کرده است که «عملیات دفاعی علیه پایگاه‌ها و تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه، به هیچ‌وجه حاکمیت و تمامیت ارضی دولت کویت را هدف قرار نمی‌دهد.»کویت چگونه در تجاوز مشارکت داشت؟ * پایگاه‌های نظامی آمریکا در کویت، به مرکز اصلی پشتیبانی لجستیکی و عملیاتی جنگ علیه ایران تبدیل شدند. این پایگاه‌ها برای استقرار نیروهای آمریکایی، ذخیره تجهیزات و مدیریت عملیات انتقال، پشتیبانی و امداد فنی مورد استفاده قرار گرفتند. حدود ۱۳ هزار نظامی آمریکایی در کویت مستقر هستند و این پایگاه‌ها نقش حیاتی در عملیات هوایی، دریایی و زمینی آمریکا علیه ایران داشتند. * گزارش‌ها و تحقیقات آمریکایی تأیید کرده‌اند که آمریکا از پایگاه‌های خود در خلیج فارس برای انجام حملات مستقیم علیه ایران استفاده کرده است؛ از جمله به‌کارگیری موشک‌های کوتاه‌برد «پی‌آر‌اس‌ام» که اهداف غیرنظامی داخل ایران را هدف قرار دادند. روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی در ۲۹ مارس فاش کرد نیروهای آمریکایی موشک‌های بالستیک را از پایگاه‌هایی در خلیج فارس به سمت شهر لامِرد ایران شلیک کردند؛ حمله‌ای که به شهادت غیرنظامیان، از جمله دخترانی که در تیم والیبال تمرین می‌کردند، انجامید. * بر اساس گزارش‌های اوایل آوریل ۲۰۲۶، شبکه فرانس ۲۴ اعلام کرد که با راستی‌آزمایی ویدئوهایی، شلیک دست‌کم ۱۳ موشک آمریکایی از سامانه‌های هیمارس مستقر در کویت به سمت ایران در روزهای ۲۴ و ۳۱ مارس ۲۰۲۶ را تأیید کرده و محل جغرافیایی آن‌ها را مشخص کرده است. * اردوگاه عریفجان، یکی از مهم‌ترین مراکز فرماندهی و پشتیبانی آمریکا در منطقه، بعدها هدف حملات ایران قرار گرفت. شبکه سی‌ان‌ان گزارش داد که این حملات به نابودی تجهیزات حیاتی ارتباطی در این پایگاه منجر شد؛ حملاتی که بخشی از پاسخ ایران به پایگاه‌های آمریکایی مشارکت‌کننده در جنگ بود. * گزارش‌های آمریکایی همچنین نشان داد که اردوگاه بوهرینگ در کویت از جمله پایگاه‌هایی بود که هدف حملات ایران قرار گرفت، زیرا از آن برای پشتیبانی عملیات نظامی آمریکا علیه ایران استفاده شده بود. گفته می‌شود بالگردهای مستقر در این پایگاه در عملیات نافرجام اصفهان نقش اصلی داشتند. منابع آمریکایی حملات ایران را «سریع، دقیق و مبتنی بر فناوری پیشرفته» توصیف کردند و تأکید داشتند که پایگاه‌های آمریکا در کویت دیگر مراکز بازدارندگی محسوب نمی‌شوند، بلکه در هر درگیری منطقه‌ای به اهداف مستقیم تبدیل شده‌اند. * امیر سعید ایروانی، سفیر ایران در سازمان ملل، در نامه‌هایی که چندین بار به این سازمان ارسال شد، با ذکر مصادیق دقیق و با ذکر روز و ساعت حملات، به شکل مستند، مشارکت کویت در جنگ رمضان را فاش کرده است. * بر اساس عملیات رصد و ارزیابی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، موارد متعددی ثبت شده که نشان می‌دهد مهاجمان از خاک و حریم هوایی کویت برای طراحی، آماده‌سازی و اجرای حملات غیرقانونی علیه ایران استفاده کرده‌اند. * رسانه‌های خارجی با استناد به سامانه‌های رهگیری پرواز، از افزایش گسترده پروازهای نظامی به کویت پیش و حین جنگ خبر دادند. ده‌ها هواپیمای باری آمریکایی مدل «سی-۱۷ گلوب‌مستر» در پایگاه‌های کویتی فرود آمدند تا تجهیزات، مهمات و نیروها را منتقل کنند. تصویر ماهواره‌ای: حجم خسارت‌ها در پایگاه عریفجان بر این اساس، تلاش کویت برای القای این تصور که خارج از جنگ بوده یا صرفاً نقش یک طرف بی‌طرف را داشته، با واقعیت‌های نظامی، سیاسی و میدانی آشکارشده در جریان جنگ کاملاً در تضاد است. کویت با میزبانی از زیرساخت‌های نظامی آمریکا و مشارکت در سامانه‌های پشتیبانی، رصد و فرماندهی، بخشی از تجاوز علیه ایران بوده و در نتیجه مسئولیت سیاسی، اخلاقی و حقوقی پیامدها و نتایج این جنگ را بر عهده دارد.